آرشیو دسته بندی : بیماریهای نشیمنگاه

درمان شقاق

شقاق از شایع ترین بیماری های مقعد می باشد که در این مقاله قصد داریم اطلاعاتی را در رابطه با آن در اختیار شما قرار دهیم. شقاق یا فیشر زخمی در ابتدای کانال مقعد است که گاهاً با خونریزی نایحه مقعد ، درد و غیره همراه است و معمولاً در بالا یا پایین سوراخ مقعد قرار دارد. شقاق به شکل یکی خط طولی در ناحیه تحتانی مقعد ایجاد می گردد و به دلیل وجود حسگرهای زیاد در این ناحیه، وضعیت بسیار دردناکی را برای فرد ایجاد می نماید. نوع درمان شقاق مقعدی توسط متخصص اتخاذ می شود. پیش از بررسی روندهای درمانی بهتر است کمی با این بیماری آشنا شوید.

دلایل ایجاد شقاق مقعدیدرمان شقاق

  • یبوست های مزمن
  • بارداری
  • اسهال های طولانی مدت
  • رابطه جنسی مقعدی
  • بیماری کرون
  • تمیز نمودن مقعد با دستمال های زبر و به صورت خشن
  • سرطان راست روده
  • داشتن دریچه مقعدی بسیار تنگ
  • خاراندن مقعد
  • بیماری های مقاربتی و بیماری های التهابی روده
  • آسیب به مقعد در هنگام زایمان سخت

انواع شقاق یا فیشر

  1. فیشر حاد : زمانی است که برای اولین بار فیشر ایجاد شده و فرد پس از اجابت مزاج درد شدیدی دارد و در هنگام معاینه زخم تازه مشاهده گردد.
  2. فیشر مزمن : اگر فیشر حاد به موقع درمان نگردد یا درمان مناسب برای آن صورت نگیرد و بیمار نکاتی را که باید رعایت می کرده را رعایت نکند، شقاق مزمن ایجاد می گردد.

علائم شقاق مقعدی

  • بروز درد به هنگام نشستن بر روی صندلی یا زمین
  • بروز درد به هنگام عبور مدفوع حجیم یا سفت
  • احساس خارش در اطراف ناحیه مقعد
  • وجود لک خون بر روی لباس زیر، کاغذ توالت یا پوشک بچه
  • کودکان مبتلا به شقاق ممکن است از اجابت مزاج خودداری نمایند.

راه درمان شقاق مقعدی چیست ؟

در ابتدای ابتلا به این بیماری می توان با نوشیدن آب و آبمیوه های زیاد، میوه و سبزیجات و مواد غذایی فیبردار این بیماری را رفع و درمان نمود.

نشستن در لگن آب گرم نیز بر درمان این بیماری موثر می باشد.

درمان دارویی و درمان با لیزر نیز از روش های درمانی این بیماری می باشد.

بهترین روش درمان شقاق مقعدی

درمان شقاق با لیزر

در این روش ، پزشک از طریق فیبر نوری و تاباندن اشعه لیزر ، اقدام به درمان بیماری شقاق می کند ؛ لازم به ذکر است در ابتدای ورود لیزر به دنیای بیماری های نشیمنگاهی و به منظور درمان آن ها ، با استقبال چشمگیری مواجه شد و همچنین به سرعت رشد کرده و بر سایر روش های سنتی غلبه کرد.

از مزایای روش لیزر به منظور درمان بیماری شقاق ، به مواردی که در ذیل ذکر شده اند ، اشاره می کنیم :

  1. بدون درد
  2. روشی ایمن و بدون خطر
  3. عدم نیاز به بستری
  4. عدم آسیب دیدگی بافت های اطراف توده‌
  5. احتمال عود کمتر
  6. کاهش خونریزی
  7. بهبودی سریع
  8. عدم دوران نقاهت طولانی
  9. عدم نیاز به پانسمان داخلی
  10. عدم احتمال انتقال بیماری های عفونی

به طور کلی درمان شقاق مقعدی به میزان پیشرفت بیماری و تشخیص متخصص بیماری های مقعدی بستگی دارد.

درمان دارویی شقاق مقعدی

  • پماد مقعدی گلیسریل تری نیترات : پزشک این پماد را به منظور کمک به افزایش گردش خون در کانال مقعد و اسفنکتر تجویز می نماید و موجب تسریع روند بهبودی شقاق می شود. از اثرات جانبی این دارو می توان به سردرد و سرگیجه و افت فشار خون اشاره کرد.
  • داروی مسدود کننده کانال کلسیم: این داروها برای افت فشار خون مورد استفاده قرار می گیرند. انواع موضعی آن جهت درمان شقاق مقعدی نیز کاربرد دارند. پس از استعمال آن بروز سردرد محتمل است.
  • تزریق بوتاکس: در صورتی که استفاده از داروهای موضعی، مؤثر واقع نشوند، گزینه بعدی درمان، تزریق سم بوتولینیوم نوع A (بوتاکس) به اسفنکتر مقعد می باشد. بوتاکس به طور موقت فعالیت ماهیچه های اسفنکتر را متوقف می سازد یا به عبارتی آن ها را فلج می کند و سبب کاهش درد و تسریع روند بهبودی می شود. این فرایند ممکن است به طور موقت موجب عدم کنترل در عمل دفع شود که البته بعد از مدتی این عارضه رفع می گردد.

جراحی شقاق مقعدی

چنانچه به مدت طولانی است که به شقاق مقعدی دچار هستید و این عارضه نسبت به دیگر روندهای درمانی واکنشی نشان نداده است یا اینکه علائم ناشی از آن شدید می باشند، پزشک انجام جراحی را به شما پیشنهاد خواهد کرد. پزشک معمولاً در این راستا پروسه ای بنام اسفنکتروتومی را انجام می دهد که طی آن بخش کوچکی از ماهیچه اسفنکتر مقعد را برش داده و این امر سبب کاهش اسپاسم عضله و درد در آن ناحیه می شود و به بهبود آن ناحیه کمک می کند. جراحی، در مقایسه با دیگر روندهای درمانی، مؤثرترین روش درمان شقاق مقعدی محسوب می شود.

ریکاوری پس از جراحی اسفنکتروتومی

به طور معمول حدود 6 هفته زمان می برد تا مقعد به طور کامل بهبود یابد. با این حال اکثر افراد پس از یک الی دو هفته می توانند فعالیت های نرمال و روزانه خود را انجام دهند. با گذشت چند روز از جراحی اسفنکتروتومی، درد ناشی از شقاق مقعدی، به طور کامل برطرف می شود. یکی از نگرانی های افراد پس از جراحی به فعالیت های روده و عمل دفع مربوط می شود. بعد از عمل، هنگام دفع ممکن است درد خفیفی احساس شود که به مرور رفع خواهد شد. علاوه بر این در چند هفته اول امکان دارد موقع دفع، شاهد چند قطره خون نیز باشید.

جهت تسهیل دوره ریکاوری و تسریع روند بهبودی، توصیه می شود موارد زیر را رعایت کنید:
  • به میزان کافی استراحت نمایید و در طی روز به کمی پیاده روی سبک بپردازید.
  • می توانید به طور معمول استحمام کنید اما پس از آن حتماً ناحیه مقعد را خشک نمایید.
  • میزان مصرف مایعات را افزایش داده و در رژیم غذایی خود، موادی که حاوی فیبر بسیار هستند را مورد استفاده قرار دهید.
  • داروهای تجویز شده را دقیقاً طبق دستور دکتر مصرف کنید.

روش فلپ پیشرفته مقعد

طی این روش پزشک از دیگر قسمت های بدن مقداری بافت سالم برداشته و از آن جهت ترمیم و بهبود خون رسانی به محل شقاق استفاده می نماید. روش فلپ پیشرفته به منظور درمان شقاق مقعدی مزمن که به سبب بارداری یا آسیب دیدن کانال مقعد بروز پیدا کرده، انجام می شود.

لازم به ذکر است که پس از هر روند درمانی، حتی در صورت حاصل شدن بهبودی کامل، امکان بروز مجدد شقاق مقعدی وجود دارد.

مراقبت های بعد از درمان شقاق

  • در صورت احساس درد پس از درمان شقاق ، بدون اجازه از پزشک معالج خود اقدام به مصرف مسکن نکرده و از استفاده خودسرانه آن اجتناب نمایند.
  • استفاده از کمپرس یخ در کاهش درد ، تاثیر به سزایی دارد.
  • طبق توصیه پزشک ، بهتر است افراد میوه و سبزیجات را در رژیم غذایی خود قرار دهند ؛ چرا که این امر از بروز یبوست ، جلوگیری می کند.
  • مایعات را نیز در رژیم غذایی خود قرار دهید.
  • از مصرف غذاهای پر چرب خودداری نمایید .
  • از استفاده از صابون های محرک و معطر اجتناب نمایید .
  • پزشک در دوران نقاهت شقاق ، توصیه به مصرف آب فراوان می نماید.
  • مصرف به موقع و مرتب داروهای تجویزی پزشک ، از اهمیت به سزایی برخوردار است ؛ بنابراین به هیچ عنوان در این باره سهل انگاری نکنید.
  • استراحت مداوم پس از درمان شقاق ، موجب بروز یبوست می شود ؛ بنابراین از این امر خودداری کرده و در طول روز به انجام ورزش های سبک بپردازید.
  • پزشک به افرادی که اقدام به درمان شقاق کرده اند ، توصیه می کند در دوران نقاهت آن ، خواب کافی داشته باشند.

هزینه درمان شقاق به روش لیزر

هزینه درمان بیماری شقاق ، پس از بررسی پارامترهای بسیار و انجام معاینات مورد نیاز توسط متخصص بیماری های نشیمنگاهی ، مشخص می گردد ؛ بنابراین جهت آگاهی از هزینه قطعی درمان بیماری شقاق ، باید به پزشک مراجعه کرده و تحت معاینه قرار بگیرید .

جراحی فیستول مقعدی

تقریبا می توان گفت جراحی فیستول مقعدی همیشه گزینه درمانی مناسبی است. فیستول مقعدی واژه پزشکی کانال عفونی شده بین پوست و دهانه عضلانی در انتهای مقعد است. اکثر فیستولهای مقعدی در نتیجه عفونت در غده مقعدی بروز می کنند. عفونت منجر به آبسه یا چرک می شود که خود بخود یا جراحی از پوست مقعد تخلیه می شود. آبسه یا عفونت موجب تشکیل فیستول مقعد می شود. تونلی است که پوست مجاور مقعد را به مخاط داخلی مجرا متصل می کند. ترشح مداوم چرک از دهانه مجاور مقعد منجر به فیستول مقعدی می شود.

تشخیص فیستول مقعدی

بعضی از فیستول ها به راحتی قابل تشخیص هستند. پزشک معمولاً می تواند فیستول مقعدی را با معاینه اطراف مقعد تشخیص دهد. برخی از فیستول ها ممکن است در سطح پوست دیده نشوند. در این حالت، پزشک نیاز به انجام آزمایشات اضافی دارد.
آنوسکوپی روشی است که از وسیله خاصی برای معاینه داخل مقعد و راست روده استفاده می شود. همچنین ممکن است پزشک سونوگرافی یا ام آر آی از ناحیه مقعد را تجویز کند تا دید بهتری داشته باشد. گاهی اوقات برای تشخیص فیستول، جراح باید بیمار را در اتاق عمل معاینه کند (تحت بیهوشی).

جراحی فیستول مقعدی

جراحی معمولا برای درمان فیستول مقعد ضروری است زیرا معمولا بدون مداخله پزشکی خوب نمی شوند. چندین روش مختلف جراحی وجود دارد. بهترین گزینه به موقعیت فیستول بستگی دارد. جراحی فیستول مقعدی معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. نوع جراحی به محل فیستول بستگی دارد. اگر فیستول در زیر عضلات اسفنکتر باشد یا از آن عبور کند، جراح فیستول را به روی پوست باز می کند تا با بافت سالم بهبود یابد.

اگر فیستول دارای شاخه هایی باشد که از قسمت فوقانی عضلات اسفنکتر عبور می کند، ممکن است جراح بخیه خاصی به نام بخیه ستون را در فیستول قرار دهد تا چرک به راحتی تخلیه شود. فیستول با پلاگ (توپک مقعدی) ساخته شده از بافت درمان شود. جراح نیازی به ایجاد بریدگی در عضله اسفنکتر نخواهد داشت. اگر فیستول به بالاتر از عضلات اسفنکتر برسد، کولستومی موقت (باز شدن روده روی پوست) انجام دهید. اما معمول نیست.

گزینه های اصلی درمان عبارتند از:

فیستولوتومی : جراح ابتدای کانال فیستول را مشخص می کند و سپس کانال را کاملا باز می کند. سپس عفونت و چرک را خارج می کند.
جراحی ستون : نخ بخیه جراحی یا نوار کشی به نام ستون داخل فیستول قرار می گیرد و فیستول را محکم می بندد وعارضه بی اختیاری را کاهش می دهد.
پرکردن فیستول با چسب مخصوص یا توپی : نوع جدید درمان است که دهانه داخلی فیستول را می بندد. پزشک کانال فیستول را با ماده قابل جذب پر می کند.

آیا لیزر درمانی مفید است؟

لیزر درمانی شامل تابش انرژی لیزر داخل فیستول با استفاده از یک فیبر شعاعی است که به آرامی از دهانه بیرونی خارج می شود. تنوع زیاد در نوع ، طول و اندازه فیستول های تحت درمان ممکن است نقش عمده ای در تأثیر میزان موفقیت داشته باشد.

درمان کیست مویی

درمان کیست مویی

درمان کیست موییچگونه انجام می شود ؟ کیست مویی از جمله بیماری هایی محسوب می شود که اغلب افراد با آن مواجه هستند، شایع ترین محل بروز این بیماری در قسمت تحتانی ستون فقرات در ناحیه ساکروم می باشد که با درد و ترشح همراه است. البته قابل ذکر است به این بیماری سینوس پایلونیدال نیز گفته می شود.

درمان کیست مویی

کیست مویی چیست ؟

کیست مویی یا کیست پیلونیدال ، کیسه گرد پوستی است ، که با هوا یا مایع پر می شود. این نوع رایج از کیست ، در ناحیه شکن باسن ایجاد می شود. معمولاً علت ایجاد آن ، عفونت پوستی می باشد و اغلب در داخل کیست ، مو رشد می کند.

کیست پیلونیدال ، باعث درد شده و نیاز به درمان دارد. این کیست می تواند ، یک مشکل حاد یا مزمن باشد. کیست های پیلونیدال مزمن ، در صورت عدم درمان ، می توانند به دمل چرکی و حفره های سینوسی تبدیل شوند.

چه چیزی باعث کیست مویی می شود ؟

دلیل ایجاد کیست مویی ، برای متخصصان هنوز به صورت دقیق مشخص نیست. ولی رویش مو در ناحیه شکن باسن ، می تواند باعث عفونت پوست و شکل گیری کیست مویی شود.

علائم کیست مویی

از علائم این بیماری می توان به موارد ذیل اشاره کرد :

  • احساس درد با لمس کرن ناحیه مبتلا به کیست مویی
  • مشاهده عفونت همراه با تورم قرمز رنگ در ناحیه
  • بروز تب و لرز ، حالت تهوع با ترشح چرک و خونابه
  • بروز آبسه با درد بسیار زیاد
  • ایجاد گودال هایی در زیر پوست در ناحیه باسن یا کمی بالا تر از آن
  • تولید بوی بسیار بد و درد هنگام نشستن

چه زمان باید به پزشک مراجعه کنیم ؟

در صورت مشاهده علائم زیر ، به پزشک مراجعه کنید :

  1. دردی که هنگام نشستن ، بدتر می شود.
  2. وجود یک گودال کوچک یا ناحیه متورم بزرگ ، بین ناحیه شکن باسن
  3. یک دمل چرکی که از آن خون و چرک تخلیه می شود ، و گاهی بوی تعفن می دهد.
  4. حالت تهوع ، تب و خستگی بیش از حد

راه های درمان کیست مویی به شرح ذیل می باشد:

برای درمان این عارضه می توان از روش دارو درمانی ، لیزر و جراحی استفاده کرد.

در صورتی که فرد با مشاهده علاوه وجود کیست سریعا به پزشک متخصص مراجعه کند ممکن است دیگر نیاز به جراحی نباشد و فرد با مصرف داروهایی که پزشک تجویز نموده است بهبود یابد.

اما در برخی از مواقع فرد دیر برای درمان مراجعه کرده است که در این صورت برای بهبود سریع تر ، متخصص بیماری های مقعد از روش لیزر یا جراحی استفاده می کند.

با انجام روش درمانی مربوط به کیست مویی توصیه می شود فرد مراقبت های پس از درمان را رعایت کند تا مجدد دچار این بیماری نشود.

کیست مویی چگونه درمان می شود ؟

پس تشخیص کیست مویی در شما ، مناسب ترین طرح درمان برای شما ارائه می شود. بر حسب شدت علائم ، گاهی به جراحی ، برای برداشتن کیست مویی نیاز است. روش های درمان متعددی علاوه بر جراحی وجود دارند ، که عبارتند از :

تخلیه کیست

این روند در مطب پزشک با ایجاد یک برش کوچک ، برای باز کردن کیست عفونی شده و تخلیه آن ، قابل اجرا می باشد.

تزریق

تزریق فنول (یک ترکیب شیمیایی اسیدی) ، می تواند از کیست های مویی ملایم و متوسط ، جلوگیری کند.

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ها می توانند ، التهاب پوست را درمان کنند. هرچند ، آنتی بیوتیک ها به خودی خود قادر به درمان کیست مویی ، نمی باشند.

درمان لیزر

درمان لیزر می تواند کیست های مویی که در درون رشد کرده اند ، و ممکن است باعث برگشت کیست شوند ، را درمان نماید. در حین انتظار برای درمان ، جهت کنترل درد می توانید از کمپرس گرم در ناحیه آسیب دیده ، استفاده کنید.

آیا برای درمان کیست مویی ، جراحی مورد نیاز است ؟

داشتن کیست مویی مزمن یا بدتر شدن وضعیت آن ، همچنین ایجاد حفره سینوسی زیر پوستی ، از موارد جدی به شمار می آیند و باید درمان جراحی انجام شود. پس از جراحی ، گاهی جراح روی زخم را پانسمان می کند ، و گاهی آن را با بخیه می بندد.

مراقبت دقیق از زخم جهت جلوگیری از عفونت ، حائز اهمیت می باشد. پزشک ، دستورالعمل های لازم جهت تمیز کردن زخم و زمان لازم برای پانسمان کردن آن ، را در اختیار شما قرار می دهد.

درمان کیست مویی

مراقبت های بعد از درمان کیست مویی به شرح ذیل است :

  1. داروهایی را که پزشک برای تان تجویز نموده است به طور مرتب و دقیق استفاده کنید.
  2. به مدت دو هفته پس از انجام جراحی فرد باید استراحت کرده و از انجام فعالیت های سنگین جدا خودداری کند.
  3. هر روز پانسمان ناحیه جراحی را عوض کنید تا دچار عفونت و غیره نشوید.
  4. از نشستن بر روی زخم جدا خودداری کرده و هنگام نشستن از بالشتهای تیوپی استفاده کنید.
  5. برای اجابت مزاج از توالت فرنگی استفاده کنید تا به پایین عضلات باشن فشار وارد نشود.
  6. سعی کنید پس از انجام لیزر و جراحی لباس گشاد و پنبه ای بپوشید.
  7. سعی کنید در دوره نقاهت پس از جراحی کیست مویی و بعد از آن از غذاهای پر فیبر استفاده کنید.
  8. با رعایت موارد فوق باعث تسریع روند بهبودی شوید و از بروز عفونت و غیره در خود جلوگیری کنید.

بواسیر

بواسیر یا هموروئید

بواسیر یا هموروئید جزو بیماری هایی است که در ناحیه مقعد اتفاق می افتد ، این نوع بیماری در واقع تورم یا التهاب رگ های وریدی در مجرای مقعد است . بواسیر می تواند در دو نوع داخلی یا خارجی بروز کند که دردناک بودن یا نبودن آن بستگی به نوع و اندازه آن دارد. امکان دارد یک فرد به طور همزمان هم بواسیر داخلی و هم بواسیر خارجی داشته باشد.برای آشنایی با راه های درمان بواسير بدون خونریزی ، با ما همراه باشید.

بواسیر

بواسير می تواند هیچ گونه علائمی نداشته باشد ؛ همچنین می تواند علائم بسیار دردناکی داشته باشد که فرد حتی در زندگی روزمره خود نیز به مشکل بر بخورد . بيماري بواسير یا همورئید ، بیماری است که اغلب مردم از آن احساس شرم می کنند و سعی در پنهان کردن آن دارند .

در صورتی که امکان دارد این بیماری برای هرکسی پیش بیاید و بهتر است در همان مراحل اولیه درمان هموریید شروع شود .

هموروئید چیست ؟

هموروئید عروق متورم می باشد ، که در ناحیه راست روده یا در اطراف مقعد ، شکل می گیرد. هموروئید بسیار متداول بوده و بنا به دلایل متنوعی ، رخ داده و به شیوه های موثر قابل درمان می باشد. برخی از افراد مبتلا به هموروئید ، هرگز از علائم آن رنج نمی برند ؛ در حالی که برخی دیگر خارش ، درد و خونریزی را خصوصاً در زمان مدفوع کردن ، تجربه می کنند.

عروق اطراف مقعد ، در زمان تحت فشار قرار گرفتن ، دچار کشش شده یا متورم می شوند. در این هنگام هموروئید ، به دلایل مختلف اتفاق می افتد. برخی دلایل رایج پیشرفت هموروئید ، شامل موارد زیر می باشند :

  1. فشار در طول مدفوع کردن
  2. حمام طولانی
  3. اسهال یا یبوست مزمن
  4. چاقی
  5. بارداری
  6. عدم گنجاندن فیبر در رژیم غذایی

علت بواسیر

 بواسير علت یا دلیل مشخصی ندارد و مواردی که در ادامه مقاله گفته می شود از عوامل دخیل در بروز هموروئید هستند.

  • دفع نامنظم مدفوع به صورت اسهال یا یبوست
  • کمبود تمیرینات بدنی و فعالیت های بدنی
  • کمبود فیبر بدن
  • افزایش فشار درون شکمی ( افزایش فشار شکمی شامل بارداری نیز می شود به همین دلیل دیده شده است که برخی از بانوان پس از بارداری دچار بیماری هموروئید شده اند. در طی بارداری ، فشار جنین بر روی شکم و تغییرات هورمونی باعث بزرگ شدن رگ های بواسیری می شود که همین امر می تواند عامل بروز بواسیر باشد. )
  • نشستن طولانی مدت و مداوم
  • ژنتیک
  • یبوست نیز از دیگر عواملی است که نیازبه توضیح دارد نمی تواند گفت هر فردی که دچار یبوست است حتماً به بيماري بواسير نیز مبتلا می شود . سف شدن و تیز شدن مدفوع باعث می شود تا هنگام دفع با مویرگ ها برخورد کند و موجب پارگی آن ها در رکتوم یا راست روده شود .

بواسیر

نحوه پیشگیری از بواسیر

  1. از مواد فیبردار چون میوه ، سبزیجات و غلات سبوس دار استفاده نمایید. مصرف این مواد موجب نرم شدن مدفوع خواهد شد و فشاری که دلیل اصلی بروز بواسیر است را کاهش می دهد. لازم به ذکر است برای جلوگیری از ایجاد گاز باید فیبر به کندی وارد رژیم غذایی شود.
  2. مصرف مایعات را افزایش دهید ، به طوریکه روزانه به طور متوسط 6 الی 8 لیوان آب یا نوشیدنی های بدون الکل بنوشید.
  3. از نگه داشتن نفس و فشار آوردن خودداری نمایید چرا که موجب فشار وارد شدن به رگ های تحتانی خواهد شد.
  4. به محض احساس ، مدفوع کنید.
  5. ورزش موجب جلوگیری از بروز بواسیر خواهد شد و موجب کاهش فشار به روی رگ ها می شود.
  6. همچنین کاهش وزن به کاهش بروز علائم بواسیر کمک می کند.
  7. نشستن به مدت طولانی منجر به ایجاد فشار به رگ های نشیمن گاهی می شود بنابراین از نشستن های طولانی خودداری نمایید.

علائم بواسیر

با بالا رفتن سن ، افراد به دلیل شکننده شده عروق شان در برابر هموروئید ، آسیب پذیرتر می شوند. بیشتر بیماران نمی توانند دقیقاً ، علت تجربه کردن هموروئید یا علائم دردناک توأم با آن را ، شناسایی کنند. برخی از این علائم عبارتند از :

  • خونریزی خصوصاً در طول مدفوع
  • خارش و حساسیت در نزدیکی مقعد
  • درد و ناراحتی
  • تورم
  • یک برآمدگی نرم در نزدیکی مقعد

این علائم بر حسب موقعیت هموروئید ، متغیر می باشند. برای مثال هموروئید داخلی در راست روده رخ داده ، و عموماً باعث تورم و درد نمی شود ؛ ولی خونریزی را به همراه دارد.

هموروئید بیرونی حساس و دردناک بوده ، و می تواند باعث خونریزی شدید شود ، که در این حالت با عنوان هموروئید ترومبوزه شناخته می شود. هموروئید ترومبوزه ، معمولاً دردناک ترین نوع هموروئید می باشد.

بیماری همورئید یا بواسير یکی از بیماری های مرتبط با ناحیه مقعد است که نشانه های بسیار زیادی دارد و به راحتی قابل تشخیص هستند .

اگر بیرون زدگی یکی از مویرگ های مقعد را احساس یا مشاهده کردید ، قطعاً دچار بیماری همورئید شده اید اما اگر نشانه های شما درد مقعد و مشاهده خون یا موارد این چنینی است به احتمال زیاد به بیماری همورئید یا یکی از بیماری های مقعد دچار شده اید.

بیماری های نشیمنگاهی علائم تقریباً مشابهی دارند به همین دلیل توصیه می شود برای تشخیص دقیق بیماری به متخصص کولورکتال مراجعه کنید .

نشانه های رایج بیماری هموروئید

  • خروج مواد لزج و چسبنده بی رنگ هنگام دفع مدفوع
  • تورم و التهاب اطراف مقعد
  • ترشح مخاط
  • احساس درد ناحیه مقعد که می تواند خفیف یا شدید باشد .
  • وجود زائده ها و بیرون زدگی های گوشتی در اطراف مقعد
  • احساس دفع ناکامل مدفوع
  • دفع خون به همراه مدفوع ، دفع خون می تواند همراه با مدفوع یا به صورت جداگانه باشد .

در مراحل اولیه این بیماری برخی از علائم ذکر شده بروز می کند و با پیشرفت بیماری ، تقریباً تمامی علائم در بیمار مشاهده می شود .

پیشگیری از بدتر شدن بواسیر

  1. برای پیشگیری یا جلوگیری از بدتر شدن بواسیر ، از فشار آوردن در هنگام مدفوع ، خودداری کنید.
  2. همچنین آب بیشتری بنوشید. نوشیدن آب کافی از سفت شدن مدفوع جلوگیری می کند.
  3. به محض احساس داشتن مدفوع ، جهت جلوگیری از رشد بواسیر ، از سرویس بهداشتی استفاده کنید.
  4. برای جلوگیری از یبوست ، مرتب ورزش کنید.
  5. از نشستن برای مدت زمان طولانی خصوصاً بر روی سطوح سفت خودداری کنید.
  6. غذاهایی مصرف کنید که از نظر فیبر رژیمی ، غنی بوده و بتوانند در به حداقل رساندن خطر رشد هموروئید در آینده ، کمک کنند.

بواسیر

فاکتورهای خطر بواسیر چیست ؟

بواسیر گاهی از یکی از والدین به صورت ژنتیکی به فرزند انتقال داده می شود. برداشتن مستمر وزنه های سنگین ، چاقی یا عوامل فشار مستمر دیگر بر روی بدن ، می تواند خطر هموروئید را در شما افزایش دهد.

هموروئید گاهی در اثر فشار آوردن برای مدفوع کردن ، صرف نظر از داشتن اسهال یا یبوست ، نشستن در توالت برای مدت طولانی ، ایجاد می شود. گاهی داشتن رابطه جنسی از ناحیه مقعد نیز می تواند عامل محرک ایجاد بواسیر محسوب شود.

همچنین اگر باردار هستید ، احتمال ایجاد بواسیر در شما افزایش خواهد یافت. وقتی رحم بزرگ می شود ، به رگ های روده بزرگ فشار می آورد و در نتیجه به متورم شدن آن ها منجر می گردد.

انواع بواسیر

  • بواسیر داخلی : این نوع بواسير درون مقعد رخ می دهد که قابل مشاهده نیست و معمولا ناراحتی خاصی رخ نخواهد داد. در بواسير داخلی به دلیل فشار و عبور مدفوع موجب آسیب دیدن سطح حساس داخلی مقعد شده و منجر به خون ریزی خواهد شد. گاهی ممکن است بر اثر فشار وارد شده و دفع مدفوع ، رگ متورم از مقعد بیرون زده شود و موجب درد و خارش گردد.
  • بواسیر خارجی : این نوع بواسیر در زیر پوست اطراف مقعد رخ می دهد و باعث خونریزی و خارش خواهد شد. گاهی ممکن است بر اثر تجمع خون موجب ایجاد لخته شود که منجر به درد ، تورم و التهاب می شود.
  • بواسیر ترومبوزه : این بواسیر در لبه کناری مقعد رخ می دهد و بیشتر در افرادی که طولانی مدت می نشینند مانند رانندگان کامیون ، خلبانان ، موتور سواران و غیره. بواسیر ترومبوزه بسیار دردناک است و بلافاصله پس از مشاهده باید به پزشک مراجعه کنید.

زمان مراجعه به دکتر

خون ریزی به هنگام اجابت ممکن است بر اثر عوامل متعددی چون سرطان روده بزرگ یا مقعد باشد اما یکی از رایج ترین علائم بواسیر است. بنابراین در صورت مشاهده خون ریزی و همچنین در صورتی که درد همراه با تورم و خارش بود به پزشک مراجعه نمایید.

در صورتی که مدفوع خونی ، تیره رنگ یا همراه با لخته خون باشد ، سریعا به پزشک مراجعه نمایید چرا که ممکن است موجب خون ریزی در سایر نواحی بدن چون سیستم گوارشی شود.

هموروئید چگونه تشخیص داده می شود ؟

آزمایش بصری مقعد برای تشخیص هموروئید ، کفایت می کند. برای تائید تشخیص ، پزشک ، گاهی آزمایش متفاوتی را برای بررسی هر گونه ناهنجاری در مقعد انجام می دهد.

این بررسی تحت عنوان آزمایش مقعدی دیجیتال نامیده می شود. در طول آزمایش ، پزشک ، انگشت چرب شده پوشانده شده با دستکش را وارد روده راست می کند.

بر حسب فاکتورهای خطر شما برای بیماری معده ای روده ای ، پزشک ، انجام تست هایی از قبیل آنوسکوپی ، سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی را تجویز می کند.

در هر یک از این تست ها ، پزشک از یک دوربین کوچک برای تشخیص ناهنجاری ها در مقعد ، راست روده و روده ، استفاده می کند.

راه های رایج درمان بواسیر

برای درمان هموروئید سه روش وجود دارد :

  1. درمان با لیزر
  2. درمان با جراحی
  3. درمان با روش سنتی

  • در روش سنتی ، بیمار باید از رژیم های غذایی پرفیبر استفاده کند و استراحت کافی داشته باشد .
  • در روش لیزر نیز از لیزرهای کم توان یا پر توان با توجه به سایز و نوع هموروئید استفاده می شود تا بیماری درمان شود.
  • در مواقعی که دو روش قبل منجر به درمان نشوند از روش های تهاجمی یا جراحی استفاده می شود . به طور معمول از جراحی هنگامی استفاده می شود که بیماری پیشرفت زیادی کرده باشد .

برای تعیین روش درمان بهتر است در ابتدا توسط یک جراح متخصص معاینه شوید زیرا تشخیص دقیق بیماری همورئید و تعیین نوع آن توسط خود فرد امکان پذیر نمی باشد.

راه های تسریع روند درمان بواسیر

انجام برخی کارها ، به عنوان بهترین تکنیک ها برای درمان هموروئید ، وجود دارند که می توانند به شما در مدیریت درد و سرعت بخشیدن به دوران ریکاوری ، کمک کند.

  1. در وانی که تا مفصل ران شما پر از آب شده است ، بنشینید. در حالی که زانوها را به سمت بالا گرفته اید ، در وان آب بنشینید. آب گرم جریان خون به ناحیه را بهبود بخشیده ، و در نتیجه باعث تسکین درد و ریکاوری می شود. این کار را 3 بار در روز ، هر بار به مدت 10 تا 15 دقیقه انجام دهید.
  2. نوشیدن آب ، حساسیت ایجاد شده در اثر دهیدراته شدن ، را کاهش داده و به بهبود جریان خون در بدن و تسریع ریکاوری ، کمک می کند. شما باید سعی کنید ، روزانه بین 8 تا 10 لیوان آب بنوشید.
  3. فیبر بیشتری را به رژیم غذایی تان اضافه کنید. یکی از بهترین راه حل ها برای درمان هموروئید ، بالا بردن مصرف فیبر است. شما باید مصرف روزانه 20 تا 30 گرم فیبر ، را هدف قرار دهید. فیبر ، مدفوع شما را نرم نگه داشته و به کاهش فشار ، کمک می کند.
  4. مدفوع خود را نگه ندارید. یکی از بدترین کارها ، در زمان ابتلا به همورئید ، نگه داشتن مدفوع تا زمان احساس نیاز به استفاده از سرویس بهداشتی ، می باشد. هر قدر مدت زمان ماندگاری مدفوع در روده ها بیشتر باشد ، آب بیشتری از آن جذب شده و دفع آن دشوارتر می شود.

داروهای درمان هموروئید

اگر همورئید باعث درد ملایمی شود ، پزشک استفاده از کرم های بدون نسخه ، پمادها ، شیاف یا پد را توصیه می کند. این محصولات حاوی مواد اولیه ای می باشند ، که به طور موقتی درد و خارش را تسکین می دهند.

از کرم های استروئید بدون نسخه ، به دلیل تاثیر آن ها بر نازک شدن پوست، برای بیش از دو هفته جز در صورت صلاحدید پزشک ، استفاده نکنید.

ترومبکتومی خارجی هموروئید

اگر لخته خون دردناکی ( ترومبوز ) در هموروئید بیرونی شکل گرفته باشد ، پزشک می تواند هموروئید را برداشته و با این درمان ، باعث تسکین یافتن آن شود. این روند تحت بی حسی موضعی انجام شده و در صورت اجرا ظرف مدت 72 ساعت ، از زمان رشد لخته بیشترین تاثیر را بر جای می گذارد.

روندهای درمانی حداقل تهاجمی

در هموروئیدهای دارای خونریزی یا درد دائم ، پزشک یکی از روندهای حداقل تهاجمی موجود ، را توصیه می کند. این درمان ها در مطب پزشک یا مراکز جراحی سرپایی ، قابل اجرا بوده و معمولاً نیازی به بیهوشی ندارند.

انعقاد نوار لاستیکی

پزشک یک یا دو نوار لاستیکی ریز ، را در اطراف پایه هموروئید بیرونی ، به منظور قطع جریان خون به آن می بندد. هموروئید خشک شده و پس از یک هفته ، فرو می افتد. نوار بستن به هموروئید ، می تواند دردناک بوده و باعث خونریزی شود.

تزریق ( اسکلروتراپی)

پزشک محلول شیمیایی را ، به بافت هموروئید به منظور کوچک کردن آن تزریق می کند. هر چند تزریق باعث بروز درد نمی شود ، ولی در مقایسه با نوار لاستیکی ، تاثیر گذاری آن کمتر خواهد بود.

انعقاد ( مادون قرمز، لیزر یا دو قطبی)

تکنیک های انعقاد ، از لیزر ، نور یا حرارت مادون قرمز ، برای سفت و خشک شدن هموروئید ، استفاده می کند. انعقاد دارای عوارض جانبی اندکی بوده و درد جزئی ، را بر جای می گذارد.

روندهای جراحی درمان هموروئید

تنها درصد کمی از افراد مبتلا به هموروئید ، به جراحی نیاز دارند. اگر روندهای دیگر موفق واقع نشده و هموروئید شما بزرگ شود ، پزشک یکی از روندهای زیر را توصیه می کند :

برداشتن هموروئید ( هموروئیدکتومی )

جراح با انتخاب یکی از تکنیک های متعدد ، بافت اضافی را که باعث خونریزی می شود برمی دارد. هموروئیدکتومی موثرترین و کامل ترین روش ، برای درمان هموروئیدهای شدید یا عود کرده می باشد. عوارض جانبی مرتبط با روند ، شامل دشواری در تخلیه مثانه می باشد ، که ممکن است باعث عفونت مجرای ادراری شود. این عارضه عموماً بعد از بی حسی نخاعی ، اتفاق می افتد.

بیشتر افراد بعد از روند ، اندکی درد را تجربه می کنند ،که با مصرف دارو قابل تسکین می باشد. نشستن در آب گرم نیز ، می تواند تاثیر گذار واقع شود.

استیپلینگ هموروئید

این روند که هموروئیدوپکسی استیپل نامیده می شود ، جریان خون به بافت هموروئید را مسدود می کند. این روند معمولاً برای هموروئیدهای داخلی ، مورد استفاده قرار می گیرد. استیپلینگ هموروئید در مقایسه با هموروئیدکتومی ، درد کمتری به همراه داشته و امکان بازگشت سریعتر به فعالیت های نرمال ، را فراهم می کند.

عوارض ناشی از بواسیر چیست ؟

عوارض ناشی از بواسیر نادر هستند ، ولی عبارتند از :

  • لخته های خون در رگ های متورم شده
  • خونریزی
  • آنمی کمبود آهن ناشی از دست رفتن خون

بواسیر

خلاصه

بواسیر ، رگ های متورم شده واقع در اطراف سوراخ مقعد یا در قسمت تحتانی راست روده می باشد. در حدود 50 درصد از افراد بزرگسال ، علائمی از بواسیر را تا سن 50 سالگی تجربه می کنند.

بواسیر می تواند داخلی یا خارجی باشد. بواسیر داخلی در داخل مقعد یا راست روده رشد کرده و بواسیر خارجی ، در بیرون از مقعد رشد پیدا می کند.

بواسیر خارجی ، رایج ترین و دردسر سازترین نوع می باشد. هموروئید باعث احساس درد ، خارش شدید و ناتوانی در نشستن می شود. خوشبختانه ، هموروئید قابل درمان است.

آبسه مقعد

آبسه مقعد

آبسه مقعد بیماری دردناکی است که از عفونت موجود در بافت اپیتیلیوم پوشش کانال مقعد ایجاد شده و باعث بروز و گسترش عفونت و چرک در اطراف مقعد می شود.

همانطور که می دانید، باکتری ها به وفور در ناحیه مقعد وجود دارند ولی احتمال بروز عفونت در آن، به علت جریان خون وسیعی که در روده بزرگ وجود دارد، کم می باشد.

آبسه مقعد

آبسه مقعد در صورت عدم درمان به موقع می تواند به بافت های مجاور خود آسیب وارد کند.

 آبسه یا عفونت مقعد به طور کلی به دو دسته عمقی و سطحی تقسیم می شود:
  • آبسه سطحی : این نوع از آبسه مقعدی به طور معمول به صورت یک جوش دردناک و متورم و در اغلب موارد قرمز رنگ در نزدیکی ناحیه مقعد بروز می کند.

آبسه سطحی بیشتر از آبسه عمقی شیوع دارد.

  • آبسه عمقی : این نوع از آبسه مقعدی به شکل تجمع چرک و عفونت در بافت های عمیق موجود در ناحیه مقعد بروز کرده و کمتر شیوع دارد ولی در صورت بروز موجب عفونت بسیار شدیدی خواهد شد.

آبسه مقعد چیست ؟

غدد بسیاری در داخل مقعد یافت می شوند. اگر یکی از این غدد مسدود شود ، گاهی عفونی شده و آبسه به وجود می آید. آبسه مقعدی یک حفره پر شده با چرک است ، که در شیارهای کانال مقعد ، که سینوس های مقعدی نیز نامیده می شوند ، شکل می گیرد.

آبسه های مقعدی ، اغلب در اثر تجمع باکتری در بافت های آسیب پذیر یا در معرض خطر ، به وجود می آیند. وقتی بدن تلاش می کند تا عفونت را کنترل نماید ، گلبول های سفید خون کشته شده در مبارزه و دیگر سیالات بدن ، شروع به تجمع یافتن در بافت نموده و یک کیسه حاوی چرک ، را تشکیل می دهند.

آبسه مقعدی ، تجمع چرک در زیر پوست در ناحیه مقعد و راست روده ، می باشد. آبسه ها می توانند در نزدیکی یا در داخل مقعد شکل گرفته یا بسیار بالاتر ، در راست روده تشکیل شوند. وقتی یک آبسه به صورت خودبخود ، بدون هیچ دلیل آشکاری شکل می گیرد ، معمولاً با یک بیماری معده روده ای ، ناهنجاری های روده ، سرکوب سیستم ایمنی وحتی برخی داروهای خاص ، ارتباط دارد.

انواع آبسه مقعدی

  • آبسه پری رکتال
  • آبسه اطراف مقعدی
  • آبسه ایسکیوآنال
  • آبسه سوپرالواتور
  • آبسه اینتراسفنکتریک
  • زیر مخاطی

نحوه تشخیص آبسه مقعدی

در اغلب موارد آبسه مقعدی توسط خود فرد قابل تشخیص است ولی این امکان وجود دارد که خود بیمار قادر به تشخیص آن نباشد. برای تشخیص آبسه مقعدی در صورت بروز علائم آن که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد، فرد می بایست به متخصص بیماری های مقعدی مراجعه نماید.

در برخی موارد پزشک شما ، می تواند با نگاه انداختن به بخش بیرونی مقعد و از طریق آزمایش دیجیتال مقعدی ، آبسه مقعدی را تشخیص دهد. در این تست ، پزشک در حالی که دستکش به دست دارد ، انگشت چرب شده خود را در مقعد بیمار فرو می برد. یک اسپکولوم یا آیینه طبی ، را می توان جهت مشاهده کل ناحیه مقعد در آن قرار داد.

در برخی موارد پزشک ، پروکتوزیگموئیدوسکوپی را انجام می دهد. پروکتوزیگموئیدوسکوپی ، تستی است که در آن یک لوله انعطاف پذیر با یک منبع نور و یک دوربین ، برای مشاهده کردن ناحیه در مقعد قرار داده می شود. در موارد دیگر ، MRI ، اسکن CT ، یا سونوگرافی برای یافتن محل آبسه مورد نیاز می باشد.

علائم آبسه مقعد

برخی علائم احتمالی آبسه مقعدی عبارتند از :

  • درد یا احساس ناراحتی ، در نزدیکی مقعد یا باسن
  • تب
  • یبوست یا احساس درد ، در هنگام مدفوع کردن
  • تورم یا قرمزی در نزدیکی مقعد
  • ایجاد بافت برآمده یا سفت شده دردناک ، در نزدیکی مقعد
  • احساس درد در بخش تحتانی شکم
  • ترشح چرک در نزدیکی مقعد یا باسن
  • وجود درد های ضربان دارد در ناحیه باسن یا مقعد که به هنگام نشستن تشدید می گردند.
  • بروز تورده در ناحیه مقعد
  • خروج چرک در نزدیکی ناحیه مقعد
  • التهاب پوست اعم از قرمزی و تورم در اطراف باسن یا مقعد
  • تعریق شبانه
  • وجود درد در ناحیه شکم
  • بی قراری
  • خستگی
  • لرز

فاکتورهای خطر آبسه مقعدی چیست ؟

موقعیت های زیر می تواند ، احتمال رشد آبسه مقعدی را افزایش دهد :

  1. بارداری
  2. دیابت
  3. بیماری کرون ، که یک مشکل التهابی روده راست است.
  4. برخی داروهای خاص ، مثل داروهای شیمی درمانی برای درمان سرطان
  5. داروهایی که سیستم ایمنی را بعد از پیوند یک اندام ، سرکوب می کند.
  6. فیسور های مقعد ، یا ترک و شکاف های مرتبط با یبوست ، که برای مدت زمان طولانی ادامه می یابد.
  7. بیماری های انتقال یافته از طریق رابطه جنسی (STD)

درمان آبسه مقعدی

درمان عفونت مقعدی با توجه به میزان پیشرفت آن و تشخیص متخصص بیماری های مقعدی ممکن است به شکل بستری یا سرپایی انجام گیرد.

چنانچه بیماری حاد نباشد با استفاده از دارو و آنتی بیوتیک ها قابل رفع است ولی در صورتی که حاد باشد، متخصص بیماری های مقعدی از جراحی برای درمان آبسه استفاده می کند.

پزشک ، آبسه مقعدی شما را با ایجاد سوراخی در پوست در نزدیکی مقعد ، برای تخلیه چرک از آن ، درمان می کند. این فشار درد را تسکین داده و باعث بهبود بافت می شود. این روند اغلب در مطب پزشک ، قابل اجرا می باشد.

اگر آبسه شما عمیق و بزرگ باشد ، باید به بیمارستان مراجعه کنید. به علاوه در برخی موارد ، یک آزمایش کامل مقعدی باید تحت بیهوشی در اتاق عمل ، قبل از تصمیم گیری در خصوص بهترین دوره درمان ، انجام شود. پزشک می تواند مشکل را در بیمارستان ، در حین تخلیه آبسه ، مورد بررسی قرار دهد.

همچنین در صورت ضعیف بودن سیستم ایمنی یا مستعد بودنتان در برابر عفونت ، باید در بیمارستان ، تحت درمان قرار بگیرید. در این شرایط ، برای کمک به تسکین درد ، از بی حسی موضعی استفاده می شود. در برخی موارد ، پزشک برای شما ، آنتی بیوتیک را تجویز می کند.

چه زمان به پزشک مراجعه کنیم ؟

آبسه مقعدی ، قبل از بروز مشکلات دیگر ، باید بلافاصله تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد. اگر در مقعد یا راست روده خود ، احساس درد ، ناراحتی یا تورم می کنید ، برای یافتن علت به پزشک مراجعه کنید.

نکات جلسه مشاوره با پزشک

نکاتی برای بهترین بهره مندی از جلسه ویزیت توسط پزشک :

  1. در خصوص علت ویزیت و آنچه قرار است رخ دهد ، کسب اطلاعات کنید.
  2. قبل از ویزیت ، سوالاتی که می خواهید بپرسید ، را بنویسید.
  3. در جلسه ویزیت ، نام تشخیص و داروهای جدید ، درمان ها یا تست ها را یادداشت کنید. همچنین نام دستورالعمل های ارائه شده توسط پزشک ، را یادداشت کنید.
  4. از پزشک در خصوص چرایی تجویز درمان ، و داروی جدید و نحوه کمک کردن آن به شما ، سوال کنید. همچنین در خصوص عوارض جانبی نیز ، کسب اطلاعات کنید.
  5. از پزشک بپرسید که آیا این مشکل ، به روش های دیگر نیز قابل درمان است یا خیر.
  6. در خصوص علت نیاز ، به انجام تست یا روند توصیه شده و نتایج حاصل از آن ، از پزشک سوال کنید.
  7. از پزشک سوال کنید ، که در صورت عدم انجام تست ها و روندهای توصیه شده و مصرف داروهای تجویز شده ، چه اتفاقی خواهد افتاد.
  8. در صورت تعیین جلسه فالوآپ ، تاریخ و ساعت آن را یادداشت کرده و در خصوص هدف از برگزاری آن ، از پزشک سوال کنید.

پیشگیری از آبسه مقعدی

شما می توانید احتمال رشد و گسترش این مشکل ، را با مدیریت کردن دیابت ، بیماری های انتقال یافته از طریق روابط جنسی ، یا دیگر فاکتورهای خطر ، کاهش دهید. اگر شما به بیماری التهاب روده از قبیل بیماری کرون مبتلا هستید ، داروهایی برای کمک به اجتناب از مشکلات مقعد ، از قبیل آبسه مقعدی ، مورد نیاز می باشند.

افراد سوالات بسیار زیادی در رابطه با درمان آبسه مقعدی همچون:
  • پماد آبسه مقعدی چیست؟
  • آنتی بیوتیک برای آبسه مقعدی تاثیرگذار است؟
  • آیا درمان آبسه مقعدی با دارو امکان پذیر می باشد؟

عوارض آبسه مقعدی

در حدود نیمی از افراد دارای آبسه مقعدی ، دچار فیسول می شوند. فیسول یک سوراخ ناهنجار در پوست ، در نزدیکی مقعد می باشد. چرک با فشار از آبسه به بیرون تراوش می کند. برای درمان فیسول ، اغلب جراحی مورد نیاز است. درد ، عفونت و عود یا بازگشت ، از دیگر عوارض جانبی احتمالی آبسه مقعدی می باشند.

به طور کلی آبسه مقعدی ممکن است منجر به بروز عوارضی همچون :

  • بی اختیاری مدفوع
  • تشکیل فیستول
  • بدخیمی
  • عفونت و انتقال آن به نواحی دیگر به وسیله انتشار خونی

هزینه درمان آبسه مقعد

هزینه درمان آبسه مقعد با توجه به موارد زیادی همچون هزینه داروها و غیره انجام شده و پیش از انجام معاینه دقیق نمی توان هزینه ای را برای آن مشخص نمود.

جوش مقعدی

همه چیز درباره جوش مقعدی

جوش مقعدی چیست ؟ در اصل جوش توده ای متورم است که می تواند در تمامی اجزای بدن بروز کند. به طور کلی جوش ها بر اثر عوامل عفونتی و باکتریایی به وجود می آیند ولی در برخی مواقع جوش ها هیچ گونه خطری ندارد و پس از گذشت مدتی از بین می روند.

جوش مقعدی

جوش مقعدی چیست ؟

جوش مقعدی ، کیسه ای از چرک ناشی از عفونت می باشد. جوش  مقعدی در مقعد یا راست روده ، اتفاق می افتد. جوش اگر بیش از اندازه متورم و با چرک همراه باشد ، بسیار دردناک است و در صورت هر گونه لمسی ، درد را حس می کنید. یکی از دردناکترین جوش ها ، جوش هایی هستند که در اطراف مقعد به وجود می آیند و با درد زیادی همراه هستند. البته امکان دارد جوش ها در روزهای اولیه هیچ گونه دردی نداشته باشد و تنها به صورت برجستگی قابل مشاهده و لمس باشند .

مقعد ، آخرین بخش مجرای گوارش شما می باشد ؛ مقعد در انتهای راست روده قرار دارد ؛ این یک حلقه ماهیچه ای ( ماهیچه باسطه ) می باشد که در طول مدفوع کردن باز می شود و به مدفوع اجازه گذر از آن و خروج از بدن را می دهد.

غدد متعددی در مقعد وجود دارد ؛ اگر یکی از این غدد مسدود شود ، می تواند دچار عفونت گردد ؛ سپس جوش شکل می گیرد.

آبسه مقعدی چیست ؟

آبسه مقعدی یا جوش مقعد ، بیماری است که منجر به بروز چرک و عفونت در اطراف مقعد می شود. آبسه مقعدی به طور معمول به صورت عمقی و سطحی اتفاق می افتد.

درمان آبسه مقعدی که عمقی باشد کمی دشوار و پر دردسرتر است ولی آبسه مقعدی که سطحی باشد بسیار راحت درمان می شود. رایج ترین آبسه مقعدی ، آبسه ای است که در اطراف مقعد تشکیل می شود و بر روی پوست قابل مشاهده است.

آبسه های سطحی به طور معمول قرمز رنگ ، متورم و دردناک هستند ولی آبسه های عمقی به صورت بافت های عمیق چرکی در اطراف مقعد بروز می کنند. مبتلا شدن به آبسه عمقی بسیار نادر است ولی اگر به این بیماری دچار شدید بهتر است هر چه سریع تر اقدام به درمان نمایید زیرا به مرور زمان عفونت بیشتر می شود .

چه چیزی باعث جوش  مقعدی می شود ؟

یک جوش  مقعدی ، می تواند علل مختلفی داشته باشد ؛ این علت ها عبارتند از :

  • درز یا پارگی ایجاد شده در مقعد یا کانال مقعد که دچار عفونت شده است.
  • عفونت های انتقال یافته از طریق مقاربت
  • غدد مسدود شده مقعد

فاکتورهای خطر جوش  مقعدی چیست ؟

  1. کولیتیس
  2. بیماری التهابی روده مثل بیماری کرون یا کولیتیس معده
  3. دیابت
  4. دیورتیکولیتیس
  5. بیماری التهابی لگن
  6. گیرنده جنسی بودن در مقاربت
  7. استفاده از داروهایی ؛ از قبیل پردنیزولون
  8. استفاده از کاندوم در بزرگسالان در طول رابطه جنسی می تواند به پیشگیری از جوش  مقعدی کمک کند.
  9. در نوزادان و کودکان ، تعویض مکرر پوشک و تمیز کردن صحیح در طول تعویض پوشک ، می تواند به جلوگیری از ایجاد فیستول و جوش  مقعدی کمک کند.

چه افرادی در معرض خطر جوش  مقعدی هستند ؟

جوش  مقعدی ، در مردان بیشتر از زنان اتفاق می افتد ؛ این جوش اغلب بین سنین 20 و 60 سالگی و به طور میانگین در سن 40 سالگی حادث می شود. اگر یکی از موارد زیر در شخصی وجود داشته باشد ؛ آن شخص ، در معرض خطر بیشتر جوش  مقعدی قرار خواهد داشت :

  • بیماری التهابی روده ( IBD ) مثل بیماری کرون
  • مصرف داروهای خاص ، مثل شیمی درمانی برای سرطان
  • قرار دادن اجسامی خاص در راست روده
  • داروهایی که سیستم ایمنی را بعد از پیوند عضو ، سرکوب می نمایند.
  • بارداری
  • دیابت
  • فیستول مقعد ناشی از یبوست که بهبود نیافته است.
  • عفونت های انتقال یافته از مقاربت ( STI )

علائم جوش  مقعدی چیست ؟

علائم می تواند در افراد مختلف ، اندکی متفاوت با یکدیگر اتفاق بیافتد ؛ این علائم عبارتند از :

  1. درد شدید در نزدیکی مقعد ؛ این درد دائمی می باشد ؛ ولی گاهی در زمان مدفوع کردن ، احساس می شود.
  2. احساس خستگی
  3. تب
  4. عرق کردن هنگام خواب
  5. یبوست
  6. احساس درد در هنگام مدفوع کردن
  7. تورم یا قرمزی در نزدیکی مقعد
  8. بافت برآمده و دردناک در نزدیکی مقعد
  9. درد در ناحیه تحتانی ناف ( شکم )
  10. ترشح مایع یا چرک از مقعد یا باسن

علائم جوش  مقعدی شبیه به دیگر مشکلات سلامت می باشد ؛ جهت تشخیص ، باید به پزشک مراجعه نمایید.

پیشگیری از جوش های مقعدی

شما می توانید شانس گسترش این موقعیت را با مدیریت کردن دیابت و دیگر فاکتورهای خطر ، کاهش دهید ؛ اگر به بیماری التهابی روده مبتلا هستید ، مصرف دارو برای اجتناب از بروز مشکلات مقعدی ؛ از قبیل جوش های مقعدی ، می تواند به عنوان راهکاری مفید ، اثر بخش باشد.

جوش  مقعدی چگونه تشخیص داده می شود ؟

پزشک درباره علائم و تاریخچه سلامت شما سوالاتی می پرسد ؛ سپس یک آزمایش فیزیکی را بر روی شما انجام می دهد. آزمایش فیزیکی بر روی ناحیه مقعد شما نیز انجام می شود ؛ همچنین اقدامات زیر جهت تشخیص ، انجام می پذیرد :

آزمایش دیجیتالی مقعد

پزشک ، به آرامی انگشت چرب شده و پوشش داده شده با دستکش را در مقعد شما وارد می کند ؛ ابزاری به نام اسپکولوم نیز مورد استفاده قرار می گیرد ؛ این ابزار در مقعد قرار داده شده و به آرامی باز می شود ؛ بدین روش ، امکان مشاهده بخش بیشتری از ناحیه مقعد برای پزشک ، فراهم می شود.

پروکتوسیگموئیدوسکوپی

یک لوله انعطاف پذیر با یک منبع نور و یک دوربین ریز ، در مقعد قرار داده می شود ؛ این به پزشک اجازه می دهد تا ناحیه را مورد بررسی قرار دهد.

تست تصویربرداری

گاهی پزشک ، انجام تست ام آر آی ، سی تی اسکن یا سونوگرافی را تجویز می نماید ؛ یکی از این تست ها را می توان برای یافتن محل دقیق جوش ، مورد استفاده قرار داد.

جوش مقعدی

نکاتی برای کمک به شما در کسب نتیجه بهتر از حضور در جلسه ملاقات با پزشک :

  • در خصوص علت ملاقات و آنچه انتظار وقوع آن را دارید ، کسب آگاهی نمایید.
  • قبل از ویزیت ، سوالات خود را بنویسید.
  • نام تشخیص ، داروهای تجویز شده ، درمان ها یا تست های نام برده شده توسط پزشک را به خاطر بسپارید.
  • در خصوص روش های احتمالی دیگر درمان ، از پزشک سوال کنید.
  • از پزشک بپرسید در صورت عدم مصرف داروها و انجام تست های تجویز شده ، چه اتفاقی می افتد.

عوارض آبسه مقعدی

  1. بی اختیاری مدفوع
  2. مبتلا شدن بیمار به فیستول مقعد
  3. گسترش عفونت به مناطق دیگر مقعد
  4. یبوست
  5. احساس توده در مقعد یا اطراف آن
  6. خروج چرک از مقعد و غیره .

از بارزترین علائم جوش مقعدی می توانیم به لمس برجستگی در اطراف مقعد و درد ناحیه مقعد اشاره کنیم ولی در صورت مشاهده علائم غیر طبیعی حتماً به پزشک متخصص مراجعه نمایید.

 درمان جوش مقعدی

در صورتی که به جوش  مقعدی یا آبسه مقعدی سطحی و عمقی مبتلا شدید فوراً به پزشک متخصص مراجعه نمایید زیرا تاخیر در درمان می تواند باعث وخیم تر شدن جوش و در نتیجه افزایش عفونت شود.

راه های مختلفی برای درمان جوش مقعد وجود دارد که دکتر متخصص پس از بررسی بیمار بهترین روش درمان را پیشنهاد می دهد .

جوش  مقعدی کودکان

  • جوش پوشک : احتمال بروز این عارضه در کودکان زیر یک سال به دلیل استفاده از پوشک وجود دارد. در قسمت هایی که با پوشک تماس مستقیم داشته ممکن است گاهی جوش های متورم پدید آید. این جوش می توانند صاف یا برآمده باشند.
  • جوش پوشک مخمری : این جوش ها قرمز و برآمده بوده که در ناحیه ای که پوشک به روی آن قرار می گیرد بوجود می آیند. این التهاب ممکن است در چین های بدن کودک وخیم تر باشد. این التهاب بیشتر از دو روز طول می کشد و استفاده از کرم یا پودر به درمان آن کمک نخواهد کرد. مصرف آنتی بیوتیک در کودکان احتمال بروز این عارضه را افزایش می دهد.
  • حلقه آلرژیک : ممکن است بر اثر مصرف برخی خوراکی ها چون غذاهای اسیدی در بدن کودک حساسیت ایجاد شود. مرکبات و گوجه فرنگی از غذاهای اسیدی هستند که موجب می شوند در اطراف مقعد کودک حلقه ای قرمز ایجاد گردد.

درمان جوش  مقعدی

آکنه و جوش ممکن است در هر جایی از بدن ظاهر شوند. اما جوش و آکنه هر قسمت از بدن درمان خاص خود را دارند. آکنه و جوش بر اثر فولیکولیت به روی باسن بوجود می آید. زمانی که باکتری استافیلوکوک سطع مقعد را آلوده کند، فولیکولیت ایجاد خواهد شد.

در واقع به طور معمول باکتری استاف بدون اینکه مشکلی ایجاد کند، در پوست وجود دارد. اما به محض وارد شدن به داخل پوست ، باعث بروز عفونت می شود. زمانی که عفونت وخیم تر شود، منجر به بروز جوش دردناک خواهد شد.

فولیکولیت ظاهری شبیه به آکنه معمولی دارد. در قسمت فوقانی پوست مقعد ، لکه های قرمز رنگی به وجود می آید که چرک دار است و ممکن است همراه با خارش و ناراحتی باشد. در بیشتر مواقع این عارضه با مراقبت های منظم خانگی برطرف خواهند شد.

برای درمان جوش های مقعدی تکنیک های متفاوتی وجود دارد . جوش درست قبل از خارج شدن عفونت ظاهر می شود و معمولا خود به خود رفع خواهند شد. اما مصرف 10 تا 14 روز آنتی بیوتیک نیز برای درمان جوش ها موثر است.

جوش مقعدی چگونه درمان می شود ؟

درمان این جوش ، به علائم ، سن و سلامت عمومی شما ، بستگی دارد. درمان عارضه ، همچنین به شدت و موقعیت جوش نیز وابسته است. در برخی موارد ، بیمار نیاز به انجام آزمایش کامل مقعدی ، تحت بی حسی موضعی دارد.. این آزمایش به منظور ایجاد شرایطی برای پزشک ، جهت تصمیم گیری برای انتخاب بهترین درمان ، انجام می شود.

اقدامات درمانی عارضه شامل موارد زیر می باشد :

بی حسی موضعی

بی حسی موضعی در زمان درمان ، با هدف تسکین درد ، انجام می پذیرد.

داروی آنتی بیوتیک

در برخی موارد ، پزشک آنتی بیوتیک را تجویز می نماید. این دارو ، عفونت را درمان می کند. ولی آنتی بیوتیک ها به تنهایی ، مفید نمی باشند. به همین دلیل ، تخلیه جوش حائز اهمیت است.

تخلیه جوش

پزشک ، برشی را در پوست نزدیک مقعد ایجاد می کند ، تا بتواند چرک را از آن تخلیه نماید. این امر باعث کاهش فشار شده و امکان بهبود بافت را فراهم می نماید. این کار را می توان در مطب پزشک انجام داد. اگر جوش عمیق و بزرگ باشد ، شما باید به بیمارستان مراجعه نمایید. همچنین اگر سیستم ایمنی تان ضعیف باشد و به راحتی دچار عفونت ها شوید نیز ، باید درمان را در بیمارستان انجام دهید.

به منظور کسب اطلاعات درباره خطرات ، مزایا و عوارض جانبی کلیه درمان های مرتبط ، با متخصص بیماری های مقعدی گفتگو کنید.

جوش مقعدی

عوارض احتمالی جوش  مقعدی چیست ؟

در بسیاری از افراد دارای جوش  مقعدی ، فیستول مقعدی نیز گسترش می یابد. فیستول مقعدی ، یک مجرای کوچک است که بین داخل مقعد و پوست مجاور مقعد ، باز می شود. چرک حاصل از جوش ، از طریق این مجرا ، به بیرون راه می یابد. فیستول ، اغلب با روش جراحی درمان می شود.

دیگر عوارض مرتبط با جوش  مقعدی عبارتند از :

  • درد
  • عفونت
  • بازگشت جوش

شقاق

همه چیز درباره شقاق

شقاق مقعد در اصل یک شکاف یا زخم در ابتدای مقعد است که می تواند با درد ، خونریزی مقعدی و غیره همراه باشد و به طور معمول در پایین یا بالای سوراخ مقعد قرار دارد. بروز بیماری شـقاق یا فیشر می تواند دلایل بسیار زیادی داشته باشد و به علت اینکه این بیماری در ناحیه نشیمنگاه است می تواند با درد همراه باشد. ( متخصص بیماری های مقعدی )

شقاق

از بارزترین دلال بروز فیشر می توان به یبوست یا اسهال شدید اشاره کرد. یبوست یا اسهال طولانی مدت باعث بروز خراشیدگی در پوست مقعد می شود و این امر باعث منقبض شدن عضلات داخلی مقعد و درد ناحیه مقعد می شود. علاوه بر آن یبوست باعث می شود تا مدفوع در مدت زمان های طولانی  و با فشار زیادی دفع شود. بنابراین یبوست طولانی مدت باعث آسیب رسانی به  پوست اطراف مقعد و بروز بیماری فیشر می شود.

شقاق مقعدی چیست ؟

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی کوچک ، در پوشش داخلی مقعد می باشد. ترک خوردگی در پوست ، باعث درد شدید و مقداری خونریزی قرمز روشن ، در طول و بعد از مدفوع کردن می شود. در این زمان ، شقاق می تواند برای تحت تاثیر قرار دادن بافت ماهیچه به اندازه کافی ، عمیق باشد.

یک شقاق مقعدی معمولاً یک مشکل حاد نمی باشد ، و می تواند افراد را در تمام سنین تحت تاثیر قرار دهد. عارضه شقاق اغلب در نوزادان و کودکان مشاهده می شود ؛ چون یبوست در این گروه های سنی ، یک مشکل رایج می باشد.
در بیشتر موارد ، پارگی به خودی خود ظرف 4 تا 6 هفته بهبود می یابد. در مواردی که در آن شقاق بیش از 8 هفته ماندگار است ، این عارضه مزمن در نظر گرفته می شود.

درمان های خاصی از قبیل روان ساز مدفوع و تسکین دهنده های درد موضعی ، می تواند بهبود را ارتقا داده و به تسکین درد کمک کند.

اگر شقاق مقعدی با این درمان ها بهبود پیدا نکند ، باید تحت جراحی قرار بگیرید. پزشک شما ، برخی ناهنجاری دیگر که می تواند باعث ایجاد شقاق شود را ، بررسی می نماید.

علائم بیماری شقاق

شقاق مقعدی باعث بروز یک یا چند مورد از علائم زیر می شود :

  • درد ناحیه مقعدی
  • درد هنگام دفع مدفوع
  • درد پس از دفع مدفوع
  • خونریزی مقعد
  • بروز یک زائده کوچک بر روی پوست نزدیک مقعد
  • سوزش مقعد و اطراف آن
  • خارش مقعد و اطراف آن
  • بروز ترک در اطراف ناحیه مقعد
  • پارگی آشکار در پوست اطراف مقعد
  • آویزان شدن پوست ، یا ایجاد برآمدگی کوچک در پوست کنار پارگی
  • مشاهده خون در مدفوع یا در کاغذ توالت ، بعد از خشک کردن مقعد

علائم گفته شده از بارزترین علائم بیماری شقاق یا فیشر هستند که می توانند به تدریج یا به طور ناگهانی بروز کنند. گاهی بیمار تنها یکی از علائم گفته شده را دارد ولی گاهی نیز بروز چندین علائم به صورت همزمان است .

در صورتی که به علائم اولیه بیماری فیشر کم توجهی شود این بیماری به مرحله شدیدتری می رسد و باعث عفونت می شود. عفونت فیشر باعث می شود تا بیمار با علائم و مشکلات شدیدتری مواجه شود که از این علائم می توان به درد شدید ناحیه مقعد و تب اشاره کرد.

دردی که بر اثر عفونت به وجود آید در اغلب موارد غیر قابل تحمل است و حتی باعث بی خوابی بر اثر درد بیش از حد نیز می شود. از دیگر علائم عفونت فیشر می توانیم به ترشحات اشاره کنیم .

علل شقاق مقعدی چیست ؟

شـقاق مقعدی بیشتر اوقات در زمان سفت بودن مدفوع و خروج دشوار آن از مقعد اتفاق می افتد ؛ یبوست مزمن یا اسهال مکرر نیز می تواند باعث پارگی پوست اطراف مقعد شود. برخی علل رایج دیگر عبارتند از :

  • فشار در طول زایمان یا مدفوع کردن
  • بیماری التهاب روده مثل بیماری کرون
  • جریان خون کاهش یافته در ناحیه راست روده
  • ماهیچه های باسطه مقعدی بسیار منقبض و محکم
  • در موارد نادر ، شقاق می تواند در اثر موارد زیر ایجاد شود :
  • سرطان مقعد
  • HIV
  • توبرکلوز
  • سیفلیس
  • تبخال

چه کسانی در معرض خطر شقاق مقعدی هستند ؟

  1. شقاق مقعدی در طول نوزادی رایج است.
  2. افراد بزرگسال نیز به دلیل جریان خون کاهش یافته در ناحیه راست روده ، در برابر شـقاق مستعد می شوند.
  3. در طول دوران کودکی و بعد از آن ، زنان در اثر فشار وارده در طول زایمان ، در معرض خطر شقاق مقعدی قرار می گیرند.
  4. افراد دارای IBD نیز در معرض خطر بالای توسعه شـقاق هستند. التهابی که در پوشش داخلی روده اتفاق می افتد ، باعث می شود که بافت اطراف مقعد ، در برابر پارگی مستعد تر شود.
  5. افرادی که مرتباً یبوست را تجربه می کنند ، در معرض خطر افزایش یافته شقاق مقعدی هستند. فشار و خروج مدفوع سفت و بزرگ نیز از علل رایج شـقاق مقعدی هستند.

شقاق

شقاق مقعدی چگونه تشخیص داده می شود ؟

پزشک معمولاً شقاق را به راحتی با آزمایش کردن ناحیه اطراف مقعد ، تشخیص می دهد. با این وجود ، گاهی بمنظور تائید تشخیص ، آزمایش روده را نیز انجام می دهد.

در طول آزمایش ، پزشک ، یک آندوسکوپ را در راست روده جهت مشاهده آسان تر پارگی وارد می کند. این ابزار پزشکی ، یک لوله باریک است که به پزشکان این امکان را می دهد تا کانال مقعد را تحت نظارت قرار دهند.

استفاده از آندوسکوپی می تواند به پزشک در یافتن درد مقعد  کمک کند. در برخی موارد درد راست روده ، برای ارزیابی بهتر علائم خود ، به آندوسکوپی نیاز خواهید داشت.

چگونه می توان از شـقاق مقعدی پیشگیری کرد ؟

شقاق مقعدی را نمی توان مورد پیشگیری قرار داد ، ولی می توان با دنبال کردن معیارهای پیشگیرانه زیر ، خطر وقوع آن را کاهش داد.

  • ناحیه مقعد را خشک نگه دارید.
  • ناحیه مقعد را به آرامی با صابون ملایم و آب گرم تمیز کنید.
  • مایعات زیاد بنوشید ، غذاهای حاوی فیبر زیاد بخورید و به طور مرتب برای اجتناب از یبوست ، ورزش کنید.
  • بلافاصله اسهال را درمان کنید.
  • پوشک نوزاد را مرتباً تعویض کنید.

شقاق چگونه درمان می شود ؟

بیشتر شـقاق های مقعدی به درمان جامعی نیاز ندارند. برخی درمان های خانگی خاص می تواند به ارتقا دادن بهبود و تسکین علائم دردناک کمک کند. شما می توانید شقاق مقعدی را در منزل با روش های زیر درمان کنید :

  1. استفاده از روان سازهای مدفوع بدون نسخه
  2. نوشیدن مایعات بیشتر
  3. خوردن مکمل های فیبر و غذاهای فیبری مثل میوه ها و سبزیجات خام

اگر علائم شما در یک دوره درمان دو هفته ای تسکین پیدا نکرد ، برای ارزیابی بیشتر ، به پزشک مراجعه کنید. پزشک تشخیص دقیق را انجام داده و درمان های دیگر را توصیه می کند.

اگر شقاق مقعدی به درمان های دارویی واکنش مثبت نشان نداد ، اسفنکتروتومی مقعد توصیه می شود. این روند جراحی ، شامل ایجاد یک برش کوچک در عضله باسطه مقعد برای ریلکس شدن آن می باشد. ریلکس کردن ماهیچه ، امکان بهبود شقاق مقعدی را فراهم می آورد.

همه شـقاق های مقعدی نشانه یبوست یا رژیم های کم فیبر نمی باشند. شقاق هایی که روند بهبود آن ها ضعیف است ، آن هایی هستند که در موقعیت هایی غیر از بخش میانی یا خلفی مقعد شما قرار گرفته و یک موقعیت پایه را تشکیل می دهند.

اگر شما علیرغم امتحان کردن درمان های خانگی ، نگران بهبود پیدا نکردن شقاق هستید ، در صورت نیاز به انجام تست های بیشتر ، به پزشک مراجعه نمایید.

هزینه جراحی شقاق

برای تعیین هزینه در ابتدا بیمار باید معاینه شود تا میزان پیشروی فیشر مشخص شود. برای درمان فیشر راه های متفاوتی وجود دارد و جراح متخصص با توجه به میزان پیشرفت بیماری بهترین روش را به بیمار پیشنهاد می دهد.

کیست مویی

کیست مویی چیست ؟

کیست مویی یک کیسه کوچک پوستی است که در آن مو وجود دارد و در فاصله بین دو باسن و در ناحیه زیر کمر به وجود می آید که ممکن است با درد همراه باشد. کيست مویی یا سینوس پیلونیدال زمانی ایجاد می شود که موها در زیر پوست رشد نمایند، این نوع کیست ممکن است عفونی شده و خونابه یا ترشحات چرکی از آن خارج گردد.( فوق تخصص کلورکتال )

کیست مویی

در صورتی که مجرا بسته شود، ترشحات چرکی راهی برای خروج پیدا نکرده و در داخل حفره جمع می شوند که همین امر موجب می شود کيست پیلونیدال آبسه کرده و با درد بسیار زیاد همراه باشد.

کیست پیلونیدال

این نوع رایج از کیست، در ناحیه شکن باسن ایجاد می شود. معمولاً علت ایجاد آن، عفونت پوستی می باشد و اغلب در داخل کیست مو رشد می کند.
کیست پیلونیدال، باعث درد شده و نیاز به درمان دارد. این کیست می تواند یک مشکل حاد یا مزمن باشد. کیست های پیلونیدال مزمن، در صورت عدم درمان، می توانند به دمل چرکی و حفره های سینوسی تبدیل شوند.

چه چیزی باعث کیست پیلونیدال می شود؟

دلیل ایجاد کیست پیلونیدال برای متخصصان هنوز به صورت دقیق مشخص نیست. ولی رویش مو در ناحیه شکن باسن، می تواند باعث عفونت پوست و شکل گیری کیست شود.

دلایل بروز سینوس پیلونیدال

دلیل قطعی برای بروز این نوع کیست شناخته نشده است ، ولی بر اساس حدس و گمان ها می توان دلایل زیر را علت بروز کيست مويي معرفی نمود :

  1. دلایل ارثی و ناهنجاری مادرزادی
  2. تغییرات هورمونی بعد از بلوغ
  3. نشستن های طولانی مدت
  4. شغل کم تحرک
  5. پوشیدن لباس تنگ
  6. پرمویی و داشتن موهای ضخیم و مجعد

همچنین باید بگوییم که سینوس پیلونیدال ممکن است در همه افراد ایجاد گردد ؛ اما :

  • آقایان سه برابر بیشتر از خانم ها دچار این نوع از کیست می شوند.
  • سینوس پیلونیدال در اشخاص چاق و دارای اضافه وزن شیوع بیشتری دارد.

چه کسانی مستعد کیست پیلونیدال هستند ؟

کیست می تواند در هر فردی به وجود آید ، ولی افراد زیر در معرض خطر بالاتر قرار دارند :

  • مردان
  • افراد بین دوره بلوغ و سن 40 سالگی
  • افرادی که در محل کار ، تمام روز می نشینند.
  • افراد چاق
  • افراد دارای موی بدن ضخیم یا خشن ( این می تواند وراثتی باشد. )
  • افرادی که لباس های تنگ می پوشند. ( این می تواند وضعیت را بدتر کند. )

علائم سینوس پیلونیدال

علائم این نوع کیست در افراد مختلف و با توجه به شدت آن ، ممکن است ملایم یا خیلی شدید بوده و معمولاً با علائم زیر همراه است. در صورت مشاهده علائم زیر، به پزشک مراجعه کنید:

  1. فرورفتگی کوچک
  2. خروج آب تیره ، سرد یا خونریزی از ناحیه مورد نظر
  3. توده بزرگ و دردناک
  4. در صورت آلوده بودن ، ناحیه مورد نظر حساس و قرمز می گردد.
  5. در صورت آلوده بودن ، تهوع و تب و احساس ناخوشی به فرد دست خواهد داد.
  6. دردی که هنگام نشستن، بدتر می شود.
  7. وجود یک گودال کوچک یا ناحیه متورم بزرگ بین ناحیه شکن باسن
  8. یک دمل چرکی که از آن خون و چرک تخلیه می شود و گاهی بوی تعفن می دهد

کیست مویی

آیا کیست پیلونیدال درمان می شود؟

پس از تشخیص کیست ، مناسب ترین طرح درمان برای شما ارائه می شود. بر حسب شدت علائم، گاهی به جراحی، برای برداشتن کیست نیاز است. روش های درمان متعددی علاوه بر جراحی وجود دارند، که عبارتند از:

تخلیه کیست

این روند در مطب پزشک با ایجاد یک برش کوچک، برای باز کردن کیست عفونی شده و تخلیه آن، قابل اجرا می باشد.

تزریق

تزریق فنول (یک ترکیب شیمیایی اسیدی) ، می تواند از کیست های مویی ملایم و متوسط جلوگیری کند.

آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ها می توانند التهاب پوست را درمان کنند. هرچند، آنتی بیوتیک ها به خودی خود قادر به درمان کیست  نمی باشند.

درمان لیزر

درمان لیزر می تواند کیست های مویی که در درون رشد کرده اند و ممکن است باعث برگشت کیست شوند، را درمان می نماید.

در حین انتظار برای درمان، جهت کنترل درد می توانید از کمپرس گرم در ناحیه آسیب دیده، استفاده کنید.

آیا برای درمان کیست پیلونیدال ، جراحی مورد نیاز است؟

داشتن کیست پیلونیدال مزمن یا بدتر شدن وضعیت آن، همچنین ایجاد حفره سینوسی زیر پوستی از موارد جدی به شمار می آیند و باید درمان جراحی انجام شود. پس از جراحی، گاهی جراح روی زخم را پانسمان می کند و گاهی آن را با بخیه می بندد.

مراقبت دقیق از زخم جهت جلوگیری از عفونت، حائز اهمیت می باشد. پزشک، دستورالعمل های لازم جهت تمیز کردن زخم و زمان لازم برای پانسمان کردن آن را در اختیار شما قرار می دهد.

درمان کیست پیلونیدال

افراد در صورت مشاهده نشانه ها و علائم این بیماری می بایست به متخصص بیماری های مقعدی مراجعه نمایند. پزشک متخصص با انجام بررسی ها و معاینات لازم ، درمان مورد نظر را برای بیمار در نظر خواهد گرفت. با توجه به میزان پیشرفت بیماری ، می توان از روش های زیر برای درمان سینوس پیلونیدال استفاده کرد :

  • درمان کیست مویی با دارو
  • درمان کيست مويي با ليزر
  • درمان کيست مويي با جراحي

مزایای درمان کیست پیلونیدال با لیزر

  1. در این روش میزان خونریزی کمتر از روش جراحی است.
  2. درد ناشی از آن کمتر می باشد.
  3. زخم ایجاد شده سریع تر ترمیم می شود.
  4. ورم ناشی از آن سریع تر فروکش می نماید.
  5. هزینه درمان کیست با لیزر کمتر است.

مراقبت های بعد از عمل کیست پیلونیدال

  • از استراحت مطلق پرهیز نمایید.
  • احساس درد و ناراحتی بعد از انجام این روش طبیعی می باشد، برای کاهش درد و ناراحتی ناشی از عمل کیست موئی از مسکن هایی که پزشک برای تان تجویز کرده استفاده کنید.
  • استراحت کافی داشته و از انجام فعالیت های سنگین بپرهیزید.
  • محل زخم باید همیشه تمیز باشد، پانسمان خود را زود به زود تعویض نمایید.
  • مراقب نشستن خود بوده و از نشستن در حالتی که به محل زخم فشار وارد می کند اجتناب کنید، برای این کار می توانید از بالش های تیوپی کمک بگیرید.
  • از توالت فرنگی استفاده کنید، زیرا استفاده از توالت ایرانی موجب ایجاد کشش و فشار زیاد بین دو عضله پایینی باسن می شود.
  • در صورت باز بودن جراحی کیست لازم است تا هر روز دوش گرفته و پس از آن پانسمانی که خیس شده است را تعویض کنید.
  • در صورت بسته بودن عمل کیست باید در چند روز ابتدایی از استحمام خودداری نمایید.
  • محل زخم را خشک نگه دارید.
  • خوردن مواد غذایی حاوی فیبر و ملین را در رژیم غذایی خود بگنجانید ، زیرا مصرف آن ها از ابتلا به یبوست جلوگیری می نماید.

دکتر وحید متعمدی ، فوق تخصص کلورکتال و متخصص بیماری های مقعدی بعد از معاینه بیمار و تشخیص میزان شدت بیماری بهترین روش درمان و هزینه عمل کیست مویی را برای وی مشخص خواهند کرد.

آیا کیست پیلونیدال وراثتی است ؟

در بیشتر موارد ، کیست وراثتی است ؛ تاریخچه خانوادگی شما ، مثلاً داشتن موهای بدن خشن ، می تواند نقش تعیین کننده ای در ابتلا به کیست داشته باشد.

آیا کیست پیلونیدال واگیردار است ؟

کیست ، یک مشکل پوستی غیر مسری می باشد که در اثر رشد داخلی مو ایجاد می شود.

آیا در زمان بارداری ، کیست پیلونیدال رخ می دهد ؟

گر چه کیست پیلونیدال بیشتر در میان مردان شایع است ، ولی برخی زنان باردار نیز به آن مبتلا می شوند ؛ اگر در ناحیه باسن خود احساس درد می کنید ، این می تواند نشانه کیست بوده و یک درد نرمال در دوران بارداری نمی باشد ؛ بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید.

کیست موئی چگونه تشخیص داده می شود ؟

پزشک یک آزمایش فیزیکی کامل ، بر روی شما انجام می دهد ؛ اگر کیست موئی داشته باشید ، با چشم غیر مسلح دیده می شود.

در موارد بسیار نادر ، پزشک ، تست سی تی یا ام آر آی را برای حفره های سینوسی که در زیر سطح پوست شکل گرفته اند ، تجویز می کند.

آیا کیست موئی به خودی خود ، از بین می رود ؟

کیست گاهی به صورت خودبخود تخلیه شده و از بین می رود.

چگونه می توان از کیست موئی پیشگیری کرد ؟

اقدامات متعددی برای کمک به پیشگیری کیست یا جلوگیری از بازگشت آن ها وجود دارد ؛ این اقدامات عبارتند از :

شستن و خشک کردن مرتب باسن و تمیز نگه داشتن این ناحیه

کم کردن وزن برای کاهش دادن خطر

اجتناب از نشستن طولانی مدت جهت جلوگیری از ایجاد فشار زیاد بر روی ناحیه

تراشیدن موی اطراف باسن ( یک بار در هفته یا بیشتر )

چه زمان باید به پزشک مراجعه کنیم ؟

کیست پیلونیدال ، یک دمل چرکی یا کورک می باشد ؛ درمان ، می تواند شامل کمپرس های گرم ، آنتی بیوتیک ها یا درمان موضعی با کرم های زداینده مو باشد ؛ در موارد جدی تر ، این کیست باید جهت درمان ، نیشتر زده شده یا تخلیه شود ؛ مثل دیگر کورک ها ، این کیست نیز با آنتی بیوتیک خوب نمی شود ؛ بنابراین ، در اکثر موارد ، هنگام مشاهده علائم ، مراجعه به پزشک ، بهترین گزینه به شمار می آید.

زگیل مقعدی

زگیل مقعدی یا تناسلی ، برجستگی های کوچکی در اطراف یا داخل مقعد هستند که شایع ترین دلیل بروز آن ها ویروس HPV است . HPV ، نوعی عفونت ویروسی در ناحیه مقعد است که منجر به ایجاد زخم یا تاول می شود و در نهایت ، زخم یا تاول تبدیل به زگیل تناسلی می شود.

زگیل ها ، در ابتدا بسیار کوچک هستند ، ولی سرعت رشد آن ها بسیار بالا است ؛ همچنین ، در مراحل اولیه هیچ گونه دردی ندارند ؛ به همین دلیل فرد مبتلا به زگیل تناسلی یا مقعدی متوجه بیماری خود نمی شود . درمان زگیل های تناسلی ، بستگی به میزان گسترش آن ها دارد ؛ زیرا این نوع زگیل ها به سرعت تکثیر می شوند ؛ زگیل های مقعدی ، در حالت عادی درد یا ناراحتی ایجاد نمی کنند ؛ ولی اگر بیش از اندازه بزرگ شوند ، می توانند فرد مبتلا را دچار خارش یا خونریزی کنند.

زگیل مقعدی

دلایل بروز زگیل مقعدی

همانطور که گفته شد ؛ عامل اصلی بروز زگیل مقعدی ، ویروس HPV یا پاپیلوم انسانی است ؛ پاپیلوم انسانی ، ویروسی است که از راه تماس مستقیم منتقل می شود ؛ داشتن رابطه جنسی با فرد مبتلا ، تنها راه ابتدا به این بیماری نیست و در صورتی که فرد هر گونه تماس با ناحیه مقعدی یا ترشحات مقعد داشته باشد ، مبتلا به این بیماری می شود .

این نوع ویروس ، گاهی بدون انجام هیچ گونه درمانی بهبود می یابد ؛ ولی گاهی نیز پس از رابطه جنسی با شریک جنسی ، مبتلا به این ویروس پس از گذشت مدت زمان طولانی فرد مبتلا به زگیل تناسلی یا مقعدی می شود ؛ اگر در روابط جنسی محافظت نشده با چندین شریک جنسی شرکت می کنید یا در سنین پایین ، رابطه جنسی دارید ؛ به نسبت افراد دیگر در معرض خطر بیشتری برای مبتلا شدن به زگیل مقعدی هستید .

زگیل مقعدی

زگیل های مقعدی که در اصطلاح پزشکی کندیلوم ( condyloma ) ، نامیده می شوند ؛ گوشت های اضافه ای هستند که بر روی پوست در اطراف مقعد و گاهی اوقات ، در مجرای مقعد یافت می شوند. زگیل های مقعدی ، در اثر ویروس پاپیلوم به وجود می آیند که معمولا از طریق تماس جنسی انتقال می یابند ؛ ولی الزاما به دلیل داشتن رابطه جنسی ، به وجود نمی آیند.

همین نوع زگیل ها ممکن است بر روی آلت تناسلی مرد ، کیسه بیضه ، مهبل یا لب زیرین حشره به وجود بیاید. زمان ، از لحظه قرار گرفتن در معرض ویروس و رشد زگیل ها معمولا از یک تا شش ماه به طول می انجامد ولی نمی تواند از این زمان بیشتر باشد. در طول این مدت زمان ، ویروس در بافت می ماند ولی غیر فعال است.

انواع مختلفی از ویروس های پاپیلوم وجود دارند ؛ برخی از آن ها ، باعث ایجاد زگیل بر روی دست ها و پاها و برخی دیگر ، باعث ایجاد زگیل های تناسلی و مقعدی می شوند.

چگونگی درمان زگیل مقعدی

وقتی زگیل ها بر روی قسمت بیرونی تر پوست باشند ، به وسیله انواع داروهای قابل کاربرد در مطب یا خانه ، قابل درمان می باشند ؛ با این وجود ، وقتی زگیل ها به مجرای مقعد پیشرفت پیدا می کنند ، باید با عمل جراحی برداشته شوند.

در بیشتر موارد ، یک درمان واحد ، زگیل های مقعدی را درمان نخواهد کرد. پیگیری دقیق ، امری الزامی می باشد ؛ چون ویروس به حضور خود ادامه داده و باعث شکل گیری زگیل های مقعدی جدید می شود ؛ حتی بعد از اینکه هیچ زگیلی مشاهد نمی شود ، ویروس ممکن است در بافت باقی بماند.

زگیل های کوچکی که دوباره نمایان می شوند به راحتی در مطب ، قابل درمان هستند ؛ تا شش ماه باید پزشک شما را ویزیت کند. ویزیت های پیگیری نیز حتی بعد از اینکه هیچ زگیلی دیده نمی شود ، الزامی می باشد ؛ اگر زگیل ها درمان نشده ، باقی بمانند احتمال بروز مشکلات جدی وجود خواهد داشت.

در برخی موارد نادر ، ممکن است زگیل ها سرطانی شوند ، بنابراین دنبال کردن قرار ملاقات های پیگیری تعیین شده توسط پزشک ، حائز اهمیت است.

در طول عمل جراحی ، زگیل ها برداشته می شوند و سطح پایه اندکی سوزانده می شود تا آن منطقه از ویروس پاکسازی شود.

زگیل مقعدی

ویژگی های بهترین متخصص بیماری های مقعدی

اولین و مهم ترین اقدامی که بعد از بروز زگیل مقعدی باید انجام دهید ، انتخاب یک متخصص بیماری های مقعدی خوب است. چنانچه متخصص انتخاب شده توسط شما ، از مهارت و تجربه لازم برخوردار نباشد ؛ ممکن است بیماری تان به طور درست تشخیص داده نشده و درمان مناسبی برای آن اتخاذ نشود ؛ در ادامه به برخی از ویژگی های یک متخصص بیماری های مقعدی خوب ، اشاره خواهیم کرد :

  • تخصص و تحصیلات مرتبط در زمینه بیماری های مقعدی دارد.
  • سلامت بیمار برای او در اولویت می باشد.
  • وقت لازم جهت معاینه و بررسی وضعیت بیمار را برای او اختصاص داده و آزمایشات لازم را برای فرد تجویز می کند.
  • خوش برخورد و صبور است ، خوش برخورد بودن متخصص بیماری های مقعدی ، در کاهش استرس بیمار بسیار موثر می باشد.

نحوه انتخاب یک متخصص بیماری های مقعدی خوب

  • تحقیقات لازم را در رابطه با بهترین متخصصین بیماری های مقعدی انجام دهید ، برای این منظور می توانید از دوستان خود سوال کرده یا در گوگل جستجو کنید.
  • پس از تهیه لیستی از اسامی بهترین متخصصان بیماری های مقعدی ، به مطب شان بروید و با آن ها صحبت کنید.
  • برای اطمینان حاصل کردن از موفقیت آمیز بودن درمان توسط ایشان ، با بیماران قبلی حاضر در مطب صحبت کنید.

تشخیص و درمان زگیل مقعدی

زگیل های مقعدی ، زائده هایی هستند که در اطراف یا داخل ناحیه تناسلی بروز می کنند و می توانند کوچک یا بزرگ باشد ؛ زگیل های کوچک ، هیچ گونه علائمی ندارد ؛ به همین دلیل تشخیص آن ها سخت است ؛ ولی زگیل های بزرگ ، با درد و احساس خارش همراه هستند ؛ برای تشخیص زگیل تناسلی ، بهتر است به پزشک متخصص مراجعه کنید ؛ زیرا روش های مختلفی برای تشخیص و درمان زگیل تناسلی وجود دارد .

زگیل های تناسلی ؛ اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شوند ، با داروهای موضعی درمان می شوند ؛ ولی اگر این زگیل ها پیشرفت کنند ، برای درمان آن ها نیاز به لیزر یا جراحی می باشد .

زگیل مقعدی

مراقبت های بعد از عمل زگیل مقعدی

  • اندکی خونریزی در پی جراحی مقعدی ، عادی می باشد. برای تمیز نگه داشتن لباس زیر ، می توانید یک دستمال تمیز یا گاز استریل بر روی سوراخ مقعد قرار دهید. اگر شاهد خونریزی فراوان یا طولانی با تکه هایی از لخته خون بودید ، فوراً با مطب پزشک تان تماس بگیرید.
  • پزشک برای شما داروهای مسکن تجویز می کند. دستورالعمل های پزشک را در خصوص مصرف دارو، با دقت دنبال کنید. برای جلوگیری از بروز دل درد، داروی مسکنی که برایتان تجویز شده است را به همراه غذا مصرف کنید.
  • دارو ها را دقیقاً همانطور که تجویز شده، مصرف کنید. هرگز بیشتر از دوز تجویز شده ، مصرف نکنید و تعداد دفعات مصرف آن را تغییر ندهید. اگر احساس می کنید داروها بی اثر هستند، برای دریافت توصیه پزشک، با مطب تماس بگیرید. این داروها را به شخص دیگری توصیه نکنید ؛ چون این داروها ممکن است  بر روی فردی که این دارو برای وی تجویز نشده است، تاثیر کاملاً متفاوتی داشته باشد.
  • حالت تهوع و استفراغ از عوارض جانبی رایج بخصوص در مراحل اولیه مصرف دارو، به شمار می آیند. اگر این علائم بعد از مصرف چند دوز از بین نرفت، به پزشکی که آن دارو را تجویز کرده، اطلاع دهید. عوارض جانبی شامل سرگیجه، ضعف، حالت تهوع، احساس فشار و استفراغ می باشد. اگر این عوارض جانبی اتفاق افتاد ، بهتر است بعد از مصرف دارو دراز بکشید.
  • اگر پماد موضعی برایتان تجویز شده، بعد از حمام کردن و مدفوع کردن، لایه نازکی از پماد را بر روی زخم های مقعدی قرار دهید.
  • از انجام فعالیت های سنگین به مدت 1 تا 2 هفته بعد از انجام عمل جراحی، خودداری کنید.
  • تا زمانی که خودتان بتوانید به راحتی رانندگی کنید، از فرد دیگری بخواهید تا شما را برای ویزیت، به مطب پزشک تان برساند.

ادامه مراقبت های بعد از عمل زگیل مقعدی

  • به مدت 15 تا 20 دقیقه حداقل سه بار در روز و بعد از هر بار مدفوع کردن ، در یک وان آب گرم دراز بکشید.
  • اگر در طول مرحله ریکاوری شاهد اندکی خونریزی، تخلیه یا خارش بودید ، نگران نباشید. این امری عادی می باشد.
  • مراقب باشید ، دچار یبوست نشوید.
  • از استفاده کردن از دستمال توالت خشک خودداری کنید. بعد از مدفوع کردن از یک دستمال کاغذی مرطوب یا پدهای پنبه ای برای خشک کردن خودتان استفاده کنید یا در صورت امکان حمام آب گرم بگیرید.
  • یک رژیم غذایی منظم حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه داشته باشید. هر روز 6 تا 8 لیوان آب بنوشید.
  • اگر دمای بدنتان بالاتر از 38 درجه سانتی گراد بود، با مطب پزشک تان تماس بگیرید.
  • مهم ترین چیزی که باید برای تسهیل بهبودی تان انجام دهید این است که سعی کنید مدفوع تان نرم و روان بوده و به هر قیمتی که شده از یبوست جلوگیری کنید. بیشتر احساس درد و بیقراری که افراد بعد از انجام این جراحی تجربه می کنند به مدفوع کردن مربوط می شود.
  • باید به خوردن ادامه بدهید. روزه گرفتن برای جلوگیری از مدفوع کردن، نتیجه خوبی به همراه نخواهد داشت ؛ چون بعد از چند روز، فرد دچار یبوست شده که بسیار دردناک بوده و باعث ایجاد ترک می شود.
  •  از خوردن غذاهایی که باعث ایجاد یبوست می شود ، خودداری کنید. از خوردن غذاهای بسیار داغ و تند خودداری کنید.
  • خبر خوب اینکه همه بعد از این عمل جراحی بهبود می یابند. فقط اندکی زمان لازم است. گاهی اوقات بین 7 تا 14 روز زمان لازم است تا بهبود پیدا کنید. این نشانه خوبی است که شما بر یک مبنای روزانه بهبود پیدا می کنید ولی از اعمال فشار برای بهبود یافتن سریع تر، خودداری کنید.
  • بعضی افراد به طرز شگفت آوری خوب می شوند و تقریباً هیچ دردی یا بیقراری ندارند. برخی افراد اندکی داروی مسکن استفاده کرده یا اصلا به مصرف این دارو نیاز پیدا نمی کنند. ریکاوری یک تجربه بسیار فردی است و بنظر می رسد در افراد مختلف، متفاوت باشد.
  • یک قرار ملاقات پیگیری را با پزشک خود هماهنگ کنید. اولین جلسه پیگیری معمولاً سه هفته بعد از عمل جراحی می باشد.

هموروئید

هموروئید چیست ؟ به گشاد شدن رگ های وریدی در مجرای مقعد، هموروئيد می گویند. نام دیگر هموروئيد ، بواسیر است و از هر چهار نفر بزرگسال ، متاسفانه سه نفر در طول زندگی خود به هموروئید دچار می شوند ، به همین دلیل درمان بواسیر یا همورویيد از اهمیت ویژه ای برخوردار است. رگ های وریدی در کنترل مدفوع موثر می باشند.

هموروئید

انواع بیماری هموروئید

از رایج ترین انواع بیماری هموروئید ، می توانیم به مواردی که در ذیل ذکر شده اند ، اشاره کنیم.

  • هموروئید خارجی

افرادی که به این نوع از بیماری هموروئید مبتلا شده اند ، هموروئید آنان از درون روده متورم شده و سبب بروز احساس درد شدید برای آن ها می گردد ؛ از شایع ترین علائم آن نیز می توانیم به خونریزی در حین دفع مدفوع اشاره کنیم.

  • هموروئید داخلی

در این نوع از بیماری هموروئید ، توده در ناحیه پوست کناری مقعد متورم می شود و منجر به احساس خارش و درد شدید در بیماران می گردد.

عوراض بیماری هموروئید

بروز بیماری هموروئید در افراد ، می تواند منجر به بروز مشکلاتی همچون کم خونی ، ایجاد لخته خون و از این قبیل موارد شود.

علائم هموروئید

  1. داشتن درد در مقعد ، تورم و گاهاً خونریزی از علائم آن می باشند.
  2. بیشتر مردم با احساس درد در ناحیه مقعد ، فکر می کنند که دچار بواسیر شده اند، در صورتی که در برخی از موارد مشکل آن ها هیچ ربطی به بواسیر ندارد.

وجود برخی از عادات در افراد موجب بروز این بیماری می گردد که در ادامه به بعضی از آن ها اشاره کرده ایم :

  • حمل و بلند کردن اشیا سنگین بر سمت راست روده فشار ایجاد کرده و ممکن است باعث بروز نشانه های هموروئید شود. گرچه نمی شود همه جا و برای همیشه از بلند کردن اشیا سنگین خودداری کرد ولی می توان به طور درست و صحیح آن را انجام داد.
  • به جای فشار وارد کردن به کمر، به زانوها فشار بیاورید.
  • انجام فعالیت های ورزشی، بیش از توان بدن ؛ بعضی از افراد وزنه های سنگینی را بلند می کنند که از ظرفیت آن ها بیشتر می باشد که این کار ممکن است باعث ایجاد بواسیر در آن ها شود. با توجه به وزن بدن و توانایی خود اقدام به بلند کردن وزنه کنید.
  • ماندن بیش از حد در سرویس بهداشتی ؛ امروزه افراد زیادی با تلفن همراه خود وارد توالت می شوند و مدت طولانی آن جا می می مانند. با نسشستن بیش از حد روی کاسه توالت، جاذبه زمین بر بدن شما تاثیر گذاشته و بر رگ هایتان استرس بی مورد وارد می کند. پس از تخلیه کامل شکم، سیفون را کشیده و خارج شوید.

راه های جلوگیری از بیماری هموروئید به شرح ذیل می باشد :

  1. سعی کنید در روز 6 الی 8 لیوان آب بنوشید چرا که نوشیدن آب باعث نرم شدن مدفوع می شود.
  2. افزایش مصرف فیبر باعث تسریع مدفوع شده و مشکلات گاز را بهبود می بخشد.
  3. از زور زدن و نشستن طولانی هنگام اجابت مزاج خودداری کنید.
  4. از ایستادن طولانی مدت پرهیز نمایید.
  5. سعی کنید در روز حداقل به مدت 15 الی 30 دقیقه ورزش کنید.
  6. از به تعویق انداختم اجابت مزاج پرهیز کنید.
  7. از مواد غذایی پر ادویه استفاده نکنید.
  8. از آب به جای دستمال گازی برای پاک کردن مقعد استفاده کنید.
  9. در صورت داشتن اضافه وزن ، وزن خود را با یک رژیم غذایی مناسب و انجام فعالیت های ورزشی کاهش دهید.
  10. سعی کنید مصرف چربی را در وعده های غذایی خود کاهش دهید.

فاکتورهای خطر هموروئید چیست ؟

با بالا رفتن سن، خطر ابتلا به هموروئید نیز در افراد افزایش می یابد. این بدان علت است که بافت هایی که از رگ ها در راست روده و مقعد پشتیبانی می کنند ، ضعیف شده و کشیده می شوند. این همچنین در هنگام بارداری ، زمانی که وزن نوزاد بر روی ناحیه مقعد فشار وارد می کند نیز اتفاق می افتد.

عوراض جانبی هموروئید

عوارض جانبی هموروئید بسیار نادر است ولی شامل موارد زیر می باشد :

  • کم خونی

از دست رفتن خون مزمن ناشی از هموروئید ، به ندرت می تواند منجر به کم خونی یا آنمی شود که در آن شما از تعداد کافی گلبول های قرمز برای حمل اکسیژن به سلول های بدن خود ، برخوردار نیستید.

  • هموروئید دچار خفقان شده

اگر عرضه خون به هموروئید داخلی قطع شود ، هموروئید دچار خفقان شده و درد شدیدی را ایجاد می نماید.

  • لخته خون

گاهی اوقات ، یک لخته خون در هموروئید شکل می گیرد ( هموروئید ترومبوزه ). این هموروئید هر چند خطرناک نمی باشد ولی می تواند به شدت دردناک بوده و گاهی اوقات باید نیشتر زده شده و تخلیه شود.

چه زمان به پزشک مراجعه کنیم ؟

اگر در طول مدفوع کردن دچار خونریزی شده یا مبتلا به هموروئیدی هستید که بعد از یک هفته مراقبت خانگی ، بهبود پیدا نمی کند ، به پزشک مراجعه کنید.

اگر تغییراتی در عادات مدفوع کردن ایجاد شد یا اگر رنگ و پیوستگی مدفوع شما تغییر کرد ، دیگر تصور نکنید که خونریزی صرفاً به دلیل ابتلا به هموروئید اتفاق افتاده است. خونریزی مقعدی می تواند به دلیل وجود بیماری های دیگر از قبیل سرطان روده بزرگ و سرطان مقعد رخ دهد.

اگر مقادیر خونریزی مقعدی زیاد بوده و با سرگیجه همراه باشد، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.

چگونه برای جلسه ملاقات با پزشک آماده شویم ؟

اگر علائم و نشانگانی از هموروئید در شما مشاهده شد ، قرار ملاقاتی با پزشک تنظیم کنید. در صورت نیاز ، پزشک شما را به یک یا چند متخصص از قبیل پزشک متخصص سیستم گوارش یا یک جراح روده و مقعد برای ارزیابی و درمان ، معرفی می کند.

برای آماده شدن جهت شرکت در جلسه ملاقات با پزشک ، اقدامات زیر را انجام دهید :

از محدودیت های قبل از قرار ملاقات آگاه باشید. وقتی برای یک قرار ملاقات با پزشک آماده می شوید ، بپرسید که آیا از قبل لازم است اقداماتی انجام دهید یا خیر.

یک لیست از موارد زیر تهیه کنید :

  1. علائم شما و مدت زمانی که متوجه وجود آن ها شده اید.
  2. اطلاعات شخصی کلیدی ، از قبیل عادات مدفوع کردن و رژیم غذایی ، بخصوص مصرف فیبر
  3. کلیه داروها ، ویتامین ها یا مکمل های مصرفی و دوز آن ها

سوالاتی که باید از پزشک بپرسید :

برای هموروئید ، سوالاتی وجود دارد که باید از پزشک خود بپرسید. این سوالات عبارتند از :

  • علت علائم من چیست؟
  • مورد من موقتی است یا دائمی؟
  • آیا من در معرض خطر مشکلات مرتبط با این موقعیت قرار دارم؟
  • شما چه دستاورد درمانی را توصیه می کنید؟
  • اگر درمان های امتحان شده مفید واقع نشوند ، چه درمانی را توصیه خواهید کرد ؟
  • آیا من داوطلب برای جراحی هستم ؟
  • آیا اقدامات خود مراقبتی که بتواند به من کمک کند وجود دارد ؟
  • من مشکلات پزشکی دیگری نیز دارم. چگونه می توانم آن ها را به همراه هموروئید مدیریت کنم ؟

هموروئید

تشخیص

پزشک شما می تواند هموروئید های خارجی را مشاهده نماید. تشخیص هموروئیدهای داخلی شامل آزمایش کانال مقعد و راست روده می باشد.

آزمایش دیجیتال

پزشک دستکش به دست کرده و انگشت چرب شده خود را در راست روده شما فرو می برد. او می تواند به این روش ، هر چیز غیر عادی مثل توده رشد کرده را احساس کند.

نظارت بصری

از آنجایی که هموروئیدهای داخلی نرم تر از آن هستند که بتوان آن ها را در طول آزمایش مقعد حس کرد، از این رو ، پزشک بخش تحتانی روده بزرگ و راست روده شما را با آندوسکوپ ، پروکتوسکوپ یا سیگموئیدوسکوپ، آزمایش می کند.

در صورت مشاهده موارد زیر ، پزشک ، کل روده بزرگ شما را با استفاده از کولونوسکوپی ، آزمایش می کند :

  1. علائم و نشانگانی که به معنی ابتلا شما به بیماری گوارشی دیگری باشد.
  2. فاکتورهای خطری برای سرطان روده بزرگ و راست روده در شما وجود داشته باشد.
  3. میانسال باشید و اخیراً کولونوسکوپی انجام نداده باشید.

درمان هموروئيد

به منظور درمان بیماری هموروئید ، سه روش وجود دارد ؛ که در ذیل به آن ها اشاره شده است :

  • درمان با لیزر
  • درمان با جراحی
  • درمان به روش سنتی

به منظور انتخاب کدام یک از روش های فوق جهت درمان هموروئید ، در ابتدا باید تحت معاینه جراح متخصص قرار گیرید ؛ چرا که تشخیص دقیق بیماری هموروئید و تعیین نوع آن ، تنها توسط پزشک امکان پذیر است.

در درمان بیماری هموروئيد به روش سنتی ، بیماران باید مواد غذایی پرفیبر را در رژیم غذایی خود قرار داده و استراحت کافی نیز داشته باشند.

جهت درمان بیماری هموروئيد به روش لیزر ، با توجه به شدت بیماری از لیزرهای کم توان و پر توان استفاده می شود.

در مواقعی که از دو روش قبل نتایج مورد نظر دریافت نشد ، از روش های تهاجمی یا جراحی استفاده می شود ، باید ذکر شود در زمانی که بیماری پیشرفت کرده باشد تنها از روش جراحی ، جهت درمان استفاده می شود.

چنان چه در اوایل بیماری هستید و بیماری شما حاد نشده باشد ترجیح ما درمان هموروئيد بدون جراحي و با دارو می باشد. درمان گیاهی هموروئيد نیز تا حدودی تاثیرگذار است.

در صورت پیشروی بیماری و قرار گرفتن در اواسط بیماری، از درمان هموروئید با لیزر استفاده می شود. اگر بیماری خیلی حاد باشد به کمک جراحي هموروئيد ، مشکل را رفع میکنیم.

لازم به ذکر است که درمان خودسرانه و درمان خانگی هموروئید و بدون نظارت پزشک اصلا توصیه نمی شود و در موارد بسار زیادی موجب حاد شدن بیماری فرد می شود.

در رابطه با بیماری های مقعد ، متخصص بیماری های مقعدی برای درمان بیماری شما مناسب تر از سایر پزشکان می باشند. عکس هموروئید را می توانید با جست و جو در گوگل مشاهده کنید.

مراقبت های بعد از هموروئید به شرح ذیل می باشد :

  1. در صورتی که با انجام جراحی یا لیزر اقدام به درمان هموروئید نموده اید حتما داروهای خود را راس ساعت استفاده کنید.
  2. پس از انجام لیزر مرخص شده و به منزل می رود ، توصیه می شود در روز اول بعد از درمان در منزل استراحت کنید.
  3. سعی کنید در دوره نقاهت پس از درمان هموروئید از غذاهای آبکی و سبک استفاده کنید تا ناحیه درمان شده تحریک نشود.
  4. در صورتی که پانسمان به محل چسبیده بود برای جدا کردن آن ابتدا آن را خیس کنید.
  5. تا چند روز پس از انجام لیزر یا جراحی ممکن است هنگام اجابت مزاج چند قطره خون مشاهده کنید که امری طبیعی بوده و به مرور زمان رفع می شود.
  6. سعی کنید در روز 2 الی 3 بار به مدت 20 دقیقه در اب گرم بنشینید.

با رعایت موارد فوق دوره نقاهت را به راحتی سپری کرده و از بروز مجدد این بیماری پیشگیری می کنید.

 

Call Now Button